Είναι από τους αθλητές που έκαναν το όνειρο τους πραγματικότητα. Σε ηλικία 22 ετών έπαιξε στην Α.Ε.Κ. και ένιωσε από κοντά τι σημαίνει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Τώρα είναι διευθυντής του Ροδίων Άθλησις και ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές, αποφασίζοντας πέρσι να σταματήσει το ποδόσφαιρο, μετά από μία εξαιρετικά πλούσια καριέρα. Είναι ο «Ροδίτης» πλέον Γιώργος Τριχιάς, ο οποίος μίλησε στο Μάκη Δούβαλη, κάνοντας flash back στην καριέρα του και μίλησε για όλους και για όλα.
Για το Ροδίων Άθλησις: «Το Ροδίων Άθλησις είναι το αθλητικό κέντρο που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Ροδίων Παιδεία και κατ’ επέκταση επειδή φιλοξενεί και κάποια αγωνιστικά τμήματα, υπάρχουν οι ανάγκες ενός σωματείου. Έχω αναλάβει την οργάνωση των αθλητικών τμημάτων εκγύμνασης και την εποπτεία για την οργάνωση των αγωνιστικών τμημάτων σε όλα τα αθλήματα. Σε αγωνιστικό επίπεδο είναι το βόλεϊ, το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και η κολύμβηση. Υπάρχουν επίσης προγράμματα για αθλήματα όπως είναι η ρυθμική γυμναστική, η ζούμπα, η ακροβατική και η αθλητική δραστηριότητα για ενήλικες, όπως pilates, γιόγκα, personal training και κολύμβηση. Οι ενήλικες μπορούν να δραστηριοποιηθούν παράλληλα με τα παιδιά τους».
Για τη συνεργασία που υπάρχει: «Αν υπάρχουν καλοί συνεργάτες, όλα γίνονται. Έχουμε φτάσει στα 35 άτομα, αυξανόμαστε κάθε χρόνο και αυτό είναι θετικό. Τα καταφέρνουμε μία χαρά και κάθε χρόνο προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις περσινές απώλειες και ατέλειες που είχαμε».
Για το ανδρικό τμήμα βόλεϊ: «Η αιχμή του δόρατος για μας είναι το ανδρικό τμήμα βόλεϊ, που αγωνίζεται στην Α2 Κατηγορία. Όσο θα βρίσκομαι εγώ στην εποπτεία και στη διαχείριση του αγωνιστικού τμήματος θα έχει την ίδια φιλοσοφία. Δηλαδή να δίνουμε βήμα στους Ρόδιους αθλητές. Το βόλεϊ για αρκετά χρόνια βρισκόταν σε μεγάλη απραξία στη Ρόδο και δυστυχώς για πολλούς αθλητές στην καλή τους ηλικία δεν τους δόθηκε το βήμα και οι προϋποθέσεις. Οι μεγαλύτεροι αθλητές μας στηρίζουν την προσπάθεια και θα έχουν πάντα το βήμα. Ο σκοπός μας είναι να βελτιώνουμε τις παροχές μας προς τους αθλητές, που δεν είναι οικονομικές. Δεν αμείβεται κάποιος αθλητής, είναι ερασιτέχνες. Δίνουμε βάση στο οργανωτικό κομμάτι, ώστε οι συνθήκες να είναι ιδανικές. Ξεκινήσαμε από το μηδέν. Ασχοληθήκαμε μ’ ένα άθλημα που πραγματικά ήταν στο… μηδέν, δώσαμε έναν όμορφο χώρο στους αθλητές και σιγά- σιγά προσπαθήσαμε με το δικό μας τρόπο να φέρουμε τον κόσμο στο γήπεδο. Στο βόλεϊ δεν υπάρχουν αντιπαλότητες. Αντικειμενικά υπάρχει ένα φιλέ στη μέση, άρα δεν υπάρχουν διαπληκτισμοί και οι κανονισμοί δεν σου επιτρέπουν να ξεφύγεις. Όλες οι οικογένειες μας αγκάλιασαν, με την πορεία μας ήρθε ακόμη περισσότερος κόσμος και έχει δημιουργηθεί ένας κύκλος, που ανυπομονεί να ξεκινήσει και πάλι αυτή η προσπάθεια».
Για τους στόχους: «Το λάθος που γίνεται στα αγωνιστικά τμήματα είναι ότι τους στόχους τους θέτει η διοίκηση και οι παράγοντες. Τους στόχους τους πρέπει να τους θέτουν πάντα οι αθλητές. Απ’ την πλευρά μας θέλαμε να κάνουμε ένα καλύτερο σύνολο, ώστε να διεξάγονται καλές προπονήσεις. Λόγω της γεωγραφικής θέσης δεν μπορούμε να κάνουμε φιλικά παιχνίδια. Αυτό που ζητάμε από τους παίκτες είναι να βγάλουν διάθεσή και όρεξη και να φτάσουν την ομάδα όπου θέλουν. Ο δικός μας στόχος είναι… να μας οδηγήσουν όπου θέλουν οι παίκτες. Εμείς θα είμαστε εδώ για να τους στηρίξουμε. Τα δύο τελευταία χρόνια τερματίσαμε δεύτεροι και συμμετείχαμε στα μπαράζ. Πλέον έχουμε προσκλήσεις από πολλές ομάδες και δεχθήκαμε και ένα τιμητικό κάλεσμα από τη Σάμο. Θα κάνουμε και δύο φιλικά παιχνίδια στην Αθήνα. Πιστεύω ότι έχουμε κάνει ένα βήμα παραπάνω απ’ όλες τις απόψεις».
Για την πρεμιέρα με την Α.Ε.Κ.: «Στην πρεμιέρα θα παίξουμε με την Α.Ε.Κ., που είναι πολύ ισχυρός αντίπαλος και έχει θέσει ως στόχο την άνοδο. Το παιχνίδι με την Α.Ε.Κ. θα είναι γιορτή για μας. Θα γίνει ένα όμορφο event σε συνεργασία με την Α.Ε.Κ. Από τη στιγμή που είμαι ΑΕΚτσής, θα είναι δύσκολο αυτό το παιχνίδι για πολλούς λόγους».
Για το 3ο χειμερινό τουρνουά μπάσκετ: «Για τρίτη χρονιά θα διεξαχθεί το χειμερινό τουρνουά μπάσκετ. Ήταν ιδέα κάποιων συμμετεχόντων ομάδων η ιδέα αυτή. Ξεκίνησε πολύ καλά, υπήρχαν κάποιες ατέλειες αλλά φτάνουμε ξανά στις 20 ομάδες. Έχει γίνει η κλήρωση και η έναρξη θα γίνει στις 21 και 22 Οκτωβρίου. Θέλαμε να ξεκινήσουμε λίγο νωρίτερα και πιστεύω ότι με καλύτερη οργάνωση, θα γίνει ένα πιο δυνατό τουρνουά. Όλες οι ομάδες πάντως έχουν δυναμώσει και απ’ την πλευρά μας, θέλουμε να δώσουμε μία ξεχωριστή αίγλη στο τουρνουά αυτό».
Για τις ατυχίες στον αθλητισμό: «Θεωρώ ότι στον αθλητισμό δεν υπάρχει ούτε αδικημένος ούτε άτυχος. Ατυχίες υπάρχουν, αλλά για κάποιον λόγο γίνονται όλα. Στον άτυχο συμβαίνουν οι… ατυχίες, προφανώς γιατί έχει τη δύναμη να ξεπεράσει κάποια πράγματα. Δεν πρέπει να στεκόμαστε εκεί όμως. Αν κάποιος σταθεί σ’ αυτό, νομίζω ότι δεν έχει τη δύναμη να αντεπεξέλθει. Είχα κι εγώ ατυχίες, αλλά επανήλθα σε κάποιον βαθμό και το ταξίδι ήταν μια χαρά. Δεν γνωρίζω πως θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα αν δεν είχα κάνει τόσα χειρουργεία στα πόδια μου».
Για το ξεκίνημα της καριέρας του: «Αν και προέρχομαι από ποδοσφαιρική οικογένεια, δεν σου κρύβω ότι ο στόχος μου δεν ήταν να γίνω επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ήθελα να παίξω, αλλά βασικά ήθελα να γίνω δάσκαλος. Γι’ αυτό λέμε ότι ποτέ δεν προγραμματίζεις και ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί στο μέλλον. Ξεκίνησα στη Νίκη Βόλου να παίζω επαγγελματικά και το 2001 έζησα το όνειρο μου, αγωνιζόμενος με τη φανέλα της Α.Ε.Κ. και σ’ ένα γήπεδο που δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή, τη Νέα Φιλαδέλφεια».
Για την τεράστια εμπειρία και την παρουσία του στην Α.Ε.Κ.: «Όταν έμαθα ότι υπήρχε ενδιαφέρον από την Α.Ε.Κ., δεν το πίστεψα στην αρχή μέχρι τη στιγμή που υπέγραψα. Το πρώτο μου παιχνίδι στη Νέα Φιλαδέλφεια το έκανα πάντως ως αντίπαλος της Α.Ε.Κ., με τον Πανελευσινιακό, στον οποίο είχα δοθεί ως δανεικός. Είχαμε χάσει και μάλιστα είχα σκοράρει. Δεν το πανηγύρισα, αλλά ένιωσα περίεργα γιατί όταν σκόραρα με χειροκρότησαν οι φίλοι της Α.Ε.Κ., γιατί είχα δοθεί μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα δανεικός στον Πανελευσινιακό. Ήταν μοναδικό το συναίσθημα. Έπαιξα σε όλα τα ματς του κυπέλλου μέχρι την ημιτελική φάση, πριν από τον Π.Α.Ο.Κ. Τελικά είχαμε κατακτήσει το κύπελλο. Είχα πετύχει 4 ή 5 γκολ, έχω μία ευρωπαϊκή συμμετοχή στο ματς με την Γκράβενμάχερ, ενώ στο πρωτάθλημα είχα 1-2 συμμετοχές. Συμπαίκτες είχα τον Ντέμη Νικολαΐδη, που ήταν ο καλύτερος επιθετικός που θυμάμαι, τον Τσιάρτα, τους Γκαμαρα, Ατματσίδη, Ζαγοράκη, Κασάπη, Ζήκο, Μαλαδένη και πολλούς άλλους».
Για τη χρονιά στην «Ενωση»: Όπως γίνεται σε όλες τις ομάδες, κάποιοι έχουν υπό την προστασία τους, τους μικρότερους, ενώ κάποιοι άλλοι είναι εντελώς αδιάφοροι ή ακόμη και ανταγωνιστικοί. Εκείνη την περίοδο με τον Ντέμη Νικολαΐδη ήμασταν στο ίδιο δωμάτιο, αλλά δεν έχουμε σχέσεις τώρα. Αντίθετα με κάποιους παίκτες που δεν είχαμε έρθει κοντά τότε, τώρα λόγω δουλειά είμαστε κοντά, όπως με τον Άκη Ζήκο και το Μιχάλη Κασάπη. Ποτέ δεν τα ξέρεις πως τα φέρνει η μοίρα. Εκείνη την περίοδο έζησα το όνειρο μου, ήμουν πραγματικά ποδοσφαιριστής. Είχα όλες τις ανέσεις και εικόνες που λίγοι έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν, από παίκτες και προπονητές που ήταν προσωπικότητες. Το ότι έζησα ένα χρόνο ακούγοντας και δουλεύοντας με τον Φερνάντο Σάντος με βοήθησε στην πορεία, ώστε να έχω διαφορετική σκέψη και νοοτροπία στο θέμα της διαχείρισης προσωπικότητας. Ήταν η καλύτερη χρονιά της καριέρας μου. Ο τρόπος σκέψης μου και λειτουργίας μου στο ποδόσφαιρο έχει να κάνει με την παρουσία μου στην Α.Ε.Κ. εκείνη την περίοδο».
Για τον Φερνάντο Σάντος: «Ο Φερνάντο Σάντος ήταν προπονητής που είχε επαφές με τους πάντες. Δεν είχε ξεχωρίσει κανέναν, ήταν ξεκάθαρος και δίκαιος. Δεν είχα ποτέ παράπονο. Η προσωπικότητα του κόουτς φάνηκε μετά από 6-7 χρόνια. Με τη Ρόδο είχα βραβευθεί ως καλύτερος παίκτης στη Γ’ Εθνική. Την ώρα της βράβευσης, ο Σάντος ήταν ο πρώτος που σηκώθηκε και με χειροκρότησε. Αυτό δείχνει πόσο μεγάλος άνθρωπος και προπονητής είναι. Κι όλα αυτά ενώ συνεργαστήκαμε πριν από 6-7 χρόνια».
Για τον απολογισμό του από το ποδόσφαιρο: «Όταν κάνεις επαγγελματικό αθλητισμό και ασχολείσαι από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχεις πολλές απογοητεύσεις και λίγες ευχάριστες στιγμές. Αυτό σε κάνει να ωριμάσεις πιο νωρίς και να σκεφτείς διαφορετικά τα πράγματα. Για μένα αυτό ήταν το μεγάλο κέρδος. Ωρίμασα διαφορετικά, έχοντας μία άλλη νοοτροπία. Ο λόγος που πρέπει να ασχολούνται τα παιδιά με τον αθλητισμό παράλληλα με την εκπαίδευση τους είναι γιατί μπορούν να συνδυάσουν μία πιθανή αποτυχία και να συνεχίσουν τη ζωή τους. «Ο αθλητισμός είναι μεγάλο μικρόβιο και ο καθένας στον τομέα του δίνει πάντα το κάτι παραπάνω».