Στο μυαλό το Λαύριο!
Το ζητούμενο ήταν η νίκη… Από τη στιγμή λοιπόν που επιτεύχθηκε όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά… Ο Κολοσσός ΒΑΠ κέρδισε στην Αμαλιάδα τον τοπικό Κόροιβο και τώρα καλείται το προσεχές Σάββατο (16:00) να παίξει στο Λαύριο απέναντι σε μία ακόμη ομάδα της Α2 Κατηγορίας. Οι «θαλασσί» αν και δυσκολεύτηκαν στην πόλη της Πελοποννήσου, πήραν τη νίκη- πρόκριση απέναντι σ’ έναν μαχητικό αντίπαλο και φυσικά κατέκτησαν το εισιτήριο για την επόμενη αγωνιστική της 2ης φάσης του κυπέλλου Ελλάδας. Το παιχνίδι ήταν πολύ δύσκολο, κάτι δεδομένο και γνωστό, αφού για την ομάδα του Βασίλη Φραγκιά, αυτό ήταν το πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς. Στα κρίσιμα σημεία του αγώνα μίλησε η εμπειρία των αθλητών αλλά και η ποιότητα του Κολοσσού, κι έτσι η ομάδα πέρασε στην επόμενη φάση.
Τώρα, οι Ροδίτες είναι αναγκασμένοι να ταξιδέψουν ξανά στην Αθήνα, αφού ο Γ.Σ. Λαυρίου κέρδισε τον ελλιπέστατο Κ.Α.Ο. Δράμας και έτσι το Σάββατο στις 16:00, θα τα δώσουν όλα για τη νίκη. Σε περίπτωση που όλα κυλήσουν φυσιολογικά και ο Κολοσσός ΒΑΠ περάσει το εμπόδιο του Λαυρίου, τότε θα φιλοξενήσει στο «Βενετόκλειο», στις 5 Οκτωβρίου, το νικητή της αναμέτρηση Πανελευσινιακός- Α.Ε.Ν. Κηφισιάς και αν όλα πάνε καλά, τότε η ομάδα του Βασίλη Φραγκιά θα κληθεί να παίξει εκτός έδρας με τον Πανιώνιο στην προημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας.
ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ...ΡΟΔΟ!
Γιατί δεν έπαιξαν οι ξένοι του ΚΑΟΔ στον αγώνα με το Λαύριο; Το basketplus.gr ανέφερε χαρακτηριστικά. Οι Δραμινοί θεώρησαν πως και φέτος θα ίσχυε το γνωστό σύστημα «βγάζω πρώτα δελτία, μετά κάνω ντόπινγκ κοντρόλ» που επί χρόνια με τη μέθοδο των «στραβών ματιών» εφαρμοζόταν από τους υπεύθυνους. Όταν ενημερώθηκαν πως φέτος αυτό δεν γίνεται, ήταν πια αργά και αποφάσισαν να μην τρέχουν τελευταία στιγμή, αλλά να παίξουν με έξι παίκτες, έχοντας μετά αντίπαλο τον Κολοσσό, μέσα στη Ρόδο, ένα αρκετά ακριβό ταξίδι αυτή την εποχή (ένα δεκαχίλιαρο άνετα). Οπότε τα δελτία δε βγήκαν και θα βγουν για το πρωτάθλημα, αφού γνώμονας της ομάδας είναι να είναι συνεπής όπως κάθε χρόνο και να συγκεντρωθεί στο πρωτάθλημα και όχι σε ένα θεσμό «που όλοι ξέρουμε στο τέλος τι γίνεται», όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά.
