Η αλήθεια είναι ότι αυτό το κείμενο ήθελα να το γράψω εδώ και πολύ καιρό, βασικά για να είμαι ακριβής εδώ και πολλά χρόνια, πάρα πολλά… Από την εποχή που ο πρόγονος της Ε.ΚΑ.Σ.Δ.,  η Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου ναύλωνε τσάρτερ για να πάμε να παίξουμε με τις μικτές ομάδες του υπόλοιπου Αιγαίου, σε τουρνουά μάλλον… αχρείαστα. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Καταρχήν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά της μικτής ομάδας, στους κόουτς Δημήτρη Χατζηστέργο και Γιάννη Μωραΐτη και στην Ε.ΚΑ.Σ.Δ., που έβαλε το χέρι στη τσέπη (όπως και οι ομάδες, αλλά και η Ε.Ο.Κ.) για το ταξίδι στη Μυτιλήνη. Η πιο ωραία εικόνα εκτός από τη… δεδομένη πρώτη θέση είναι οι φιλίες που απέκτησαν τα παιδιά, οι εικόνες της αποστολής και τα δάκρυα συγκίνησης από τον αποχαιρετισμό, που σημαίνει ότι κάτι καλό έγινε.

Πάμε τώρα στο δια ταύτα και το παρακάτω άρθρο το γράφω χωρίς να θέλω να υποτιμήσω στο παραμικρό τις αντίπαλες ομάδες. Να ρωτήσω λοιπόν ευθέως… Ποιο είναι το κέρδος της μικτής μας ομάδας όταν κάθε χρόνο παίζει στο τουρνουά Αιγαίου και κάθε χρόνο γνωρίζει ότι θα βγει πρώτη; Με εξαίρεση ένα φετινό παιχνίδι με τη διοργανώτρια Λέσβο, τα υπόλοιπα κρίθηκαν χωρίς ιδρώτα και με ευκολία. Πόσο μπορεί να βελτιώθηκαν οι αθλητές της Δωδεκανήσου όταν αντιμετωπίζουν υποδεέστερες ομάδες και όχι κάποιες στα μέτρα τους ή και καλύτερες; Η απάντηση είναι… καθόλου! Εδώ και χρόνια η Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου και πλέον η Ε.ΚΑ.Σ.Δ. δαπανούν ένα… σκασμό χρήματα για να παίζουμε με ομάδες, τις οποίες συνήθως κερδίζουμε με διαφορές από 30 έως 50 πόντους. Κάποτε η Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. είχε ναυλώσει ακόμη και τσάρτερ για το βόρειο Αιγαίο, πετώντας αλόγιστα τα χρήματα από τα ταμεία της, για να κάνουμε τι ακριβώς; Να βγούμε πρώτοι στο Αιγαίο;

Αυτό το ξέρουμε, το έχουμε εμπεδώσει, το έχουμε καταλάβει και δύσκολα θα αλλάξει, εκτός αν τα κάνουμε τόσο… πτωτικά εδώ στο μπάσκετ. Θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν καλύτερα και εκεί θα πρέπει να «χτυπήσουμε». Θα πρέπει να παίζουμε σε άλλα τουρνουά, με πιο δυνατούς αντιπάλους και ας φάμε τα χαστούκια μας, κι ας χάσουμε… πολλά με λίγα. Χρειάζεται κι αυτό, είναι απαραίτητο βασικά. Η Ε.ΚΑ.Σ.Δ. θα πρέπει από σήμερα κιόλας να βάλει ένα τέλος με τη συμμετοχή μας στο τουρνουά Αιγαίου (αν κι αυτό εξαρτάται από την Ομοσπονδία) και να πάμε παρακάτω. Είμαστε καλύτεροι, το ξέρουμε, δεν θέλουμε άλλες τέτοιες νίκες. Ας αλλάξουμε επίπεδο για να μετρηθούμε καλύτερα και να προχωρήσουμε παρακάτω. Δεν μπορούμε να κοιτάξουμε στα μάτια την Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη, κι αυτό φυσικά είναι γνωστό, σίγουρο και δεδομένο. Όμως, είναι προτιμότερο να παίζουμε με την Κρήτη, με την Πελοπόννησο (Ε.Σ.Κ.Α.Κ. και Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π.) και με τη Στερεά Ελλάδα (Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.) κι ας μην κερδίσουμε ποτέ. Έφτασε η ώρα να πάμε παρακάτω, δεν ωφελεί σε τίποτα τα παιδιά κάθε χρόνο να βγαίνουν πρώτα στο Αιγαίο και σε τέτοιες διοργανώσεις.

Είναι η ώρα να αλλάξουμε… πίστα, κι ας μην κερδίσουμε ποτέ. Οι νίκες πολύ συχνά μας κρατάνε σε… συννεφάκια και όταν έρχονται τα δύσκολα τρώμε τα μούτρα μας. Οι ήττες και τα ντέρμπι χτίζουν δυνατούς χαρακτήρες και σε κάνουν καλύτερο. Καλά ήταν με το τουρνουά Αιγαίου, καιρός να πάμε παρακάτω.

Υ.Γ.: Το παραπάνω άρθρο γράφεται με όλο τον σεβασμό στους ήρωες που παίζουν μπάσκετ σε όλα τα ακριτικά νησιά του Αιγαίου και στα παιδιά που πάντα δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό και έχει καθαρά αθλητική ύφη και με απώτερο στόχο την εξέλιξη του μπάσκετ στα Δωδεκάνησα. 

Μάκης Δούβαλης