Αφού ''έχτισε'' και φέτος το ρόστερ του Κολοσσού, σε συνεργασία με τον Χαβιέ Καράσκο, ο Γιώργος Γκοτζογιάννης αποχώρησε από τους ''θαλασσί'' με προορισμό τον Παναθηναϊκό, όπως είχε γράψει το 12sports. Η ανακοίνωση της ροδίτικης ομάδας: ''Μετά από 14 χρόνια καθημερινής παρουσίας, προσφοράς και πίστης στην ομάδα, ο Γιώργος Γκοτζογιάννης ολοκληρώνει έναν ξεχωριστό κύκλο στην οικογένεια του Κολοσσού. Από το 2011, ως Γενικός Διευθυντής, δεν υπήρξε ποτέ απλά ένα στέλεχος. Υπήρξε η ψυχή του Κολοσσού. Ένας άνθρωπος με ήθος, ακεραιότητα και αφοσίωση, που έβαζε πάνω απ’ όλα την ομάδα και τους ανθρώπους της. Στις εύκολες και στις δύσκολες στιγμές ήταν εκεί, σταθερός, ήρεμος, με καθαρό βλέμμα και ανοιχτή καρδιά. Με κάθε τρόπο στήριξε, καθοδήγησε, οργάνωσε και κυρίως έδειξε τι σημαίνει να νοιάζεσαι πραγματικά. Να παλεύεις όχι για τη θέση σου, αλλά για το σύνολο. Να μένεις πίσω όταν όλοι προχωρούν, για να βεβαιωθείς πως όλα λειτουργούν σωστά.
Το αποτύπωμά του είναι ανεξίτηλο. Στους ανθρώπους της ομάδας. Στην κουλτούρα και τις αξίες μας. Στον τρόπο που πορευτήκαμε, συνεργαστήκαμε, σταθήκαμε όρθιοι και κοιτάξαμε μπροστά. Και αυτό το αποτύπωμα θα μείνει. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ στ’ αλήθεια. Μένουν, μέσα από αυτά που έχτισαν, αυτά που δίδαξαν και την εμπιστοσύνη που γέννησαν γύρω τους. Από όλους εμάς στον Κολοσσό, ένα μεγάλο και αληθινό “ευχαριστώ” για όλα. Η πόρτα μας θα είναι πάντα ανοιχτή για σένα. Δεν λέμε «αντίο», αλλά «εις το επανιδείν» — με σεβασμό, εκτίμηση και τη βεβαιότητα ότι οι δεσμοί που χτίζονται με αλήθεια και αγάπη δεν λύνονται ποτέ. Θα είσαι για πάντα κομμάτι της οικογένειάς μας και για πάντα Κολοσσός, στην καρδιά και στην ψυχή''.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΟΤΖΟΓΙΑΝΝΗΣ: ''Μετά το κλείσιμο της 14χρονης συνεργασίας του με τον Κολοσσό, ο Γιώργος Γκοτζογιάννης προχώρησε στην παρακάτω δήλωση: Μετά από 14 χρόνια γεμάτα στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μου, ήρθε η ώρα να πω το δικό μου «αντίο». Όχι ένα ψυχρό αντίο, αλλά ένα ζεστό, ανθρώπινο και γεμάτο ευγνωμοσύνη για όλα όσα μοιραστήκαμε. Ο Κολοσσός ήταν για μένα ένα ταξίδι γεμάτο συγκινήσεις, προκλήσεις, νίκες, ήττες, κυρίως όμως ανθρώπους που έγιναν οικογένεια. Θα ήθελα να εκφράσω μέσα από την καρδιά μου την ειλικρινή ευγνωμοσύνη μου στην οικογένεια Χατζηλαζάρου, την οικογένεια Κουγιού, τον Μιχάλη Μελή και τον Παντελή Κουγιό για την εμπιστοσύνη, την πίστη και τη στήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν τιμή μου να πορευτούμε μαζί, να δουλέψουμε για έναν κοινό σκοπό και να βλέπουμε την ομάδα να εξελίσσεται, μέρα με τη μέρα. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στη Μαρία Πολυχρόνη, τη γραμματέα της Ομάδας και σταθερή παρουσία στο γραφείο όλα αυτά τα χρόνια. Με συνέπεια, διακριτικότητα και αφοσίωση, καταφέραμε να αναπτύξουμε μια υγιή και ειλικρινή φιλία και να γίνει για μένα κάτι παραπάνω από οικογένεια.
Αντίστοιχα, η πορεία μου με τη Μπέτυ Βλάχου και τη Φαίδρα Σπανού, το γραφείο marketing του Κολοσσού, χαρακτηρίστηκε από αμοιβαία εμπιστοσύνη, δημιουργικότητα και κοινή αντίληψη των αξιών που πρεσβεύει η ομάδα. Μαζί τους μεγάλωσα επαγγελματικά, έμαθα, βελτιώθηκα και μοιράστηκα στιγμές που ξεπερνούν το καθαρά εργασιακό πλαίσιο. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στον Τάσο Αντωνιάδη, γιατρό της ομάδας του Κολοσσού και επικεφαλής του ιατρικού team. Η στήριξή του, η σταθερή του παρουσία και η αφοσίωση του, ήταν για μένα ένα πολύτιμο στήριγμα και ανήκει στους φίλους ζωής που έκανα στη Ρόδο. Αν και υπάρχουν δεκάδες ονομαστικά ευχαριστώ που θα έπρεπε να απευθύνω αλλά δυστυχώς δεν γίνεται να τους συμπεριλάβω όλους σε λίγες γραμμές, θα ήθελα να ευχαριστήσω ολόψυχα όλους τους συνεργάτες, τους προπονητές, τους παίκτες, με τους οποίους πορευτήκαμε σαν μία πραγματική οικογένεια. Μαζί ζήσαμε χαρές, λύπες, εντάσεις, γιορτές, νίκες και ήττες, αλλά πάντα με ενότητα, αλληλοσεβασμό και πάθος για την ομάδα.
Και τέλος, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον υπέροχο κόσμο του Κολοσσού. Σε όλους εσάς που σταθήκατε δίπλα μας, που γεμίσατε το γήπεδο με παλμό, που στηρίξατε και αγαπήσατε την ομάδα με αυθεντικότητα και αφοσίωση. Η παρουσία σας ήταν πάντα η κινητήρια δύναμη.
Αποχωρώ με την καρδιά γεμάτη. Όχι γιατί κάτι τελειώνει πραγματικά, αλλά γιατί ξέρω πως όσα ζήσαμε, όσα δημιουργήσαμε και όσα μοιραστήκαμε δεν χάνονται – μένουν βαθιά χαραγμένα μέσα μου. Η σχέση μου με τον Κολοσσό δεν είναι απλώς επαγγελματική? είναι βαθιά ανθρώπινη, συναισθηματική και διαρκής. Ίσως αλλάζει η καθημερινή παρουσία, αλλά η αγάπη, η σύνδεση και η στήριξή μου προς την ομάδα θα παραμένουν πάντα ζωντανές. Θα είμαι εκεί, έστω και διακριτικά, να καμαρώνω για κάθε βήμα, κάθε επιτυχία και κάθε νέα αρχή.
Γιατί για εμένα, ο Κολοσσός είναι κομμάτι της ζωής μου.
