Το μπάσκετ στο νησί της... Αποκάλυψης!
Παρακολουθώντας για μία ακόμη φορά από κοντά την προσπάθεια των ανθρώπων του Ξάνθου Πάτμου, δεν μπορώ παρά να μην βγάλω το καπέλο στους… Survivors του μπάσκετ της Δωδεκανήσου. Μίας παρέας ανθρώπων που κόντρα σε όλους και όλα, σηκώνουν ψηλά τη σημαία του μπάσκετ, στο πιο βόρειο νησί της Δωδεκανήσου που παίζεται μπάσκετ. Χωρίς κλειστό γυμναστήριο, με τον Ξάνθο να έχει να παίξει κατά τη διάρκεια της σεζόν αγώνα για δυόμισι και πλέον μήνες, η ομάδα από το νησί της Απόκάλυψης είναι εκεί. Οι άνθρωποι του συλλόγου, ο προπονητής Δημήτρης Μπαχάς και όλοι αυτοί οι «ήρωες» κάνουν αυτό που αγαπούν και περιμένουν το όνειρο της κατασκευής ενός κλειστού γυμναστηρίου να γίνει πραγματικότητα. Μετά από ένα πολύ δύσκολο και κρύο χειμώνα, τα χαμόγελα έχουν επιστρέψει ξανά στο Ξάνθο Πάτμου, ο οποίος έχει να παίξει εντός έδρας με τις ομάδες της Καλύμνου για να ολοκληρώσει τις φετινές υποχρεώσεις του.
Μόνο η ψυχή του Δημήτρη Μπαχά ξέρει τι τράβηξε για να φέρει τα κορίτσια στο γήπεδο κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η Μαρία Μαραβέλια, η Ειρήνη Γρύλλη και όλοι αυτοί που «έτρεχαν» για να συνεχίσει να υπάρχει το σωματείο είναι εκεί και καταστρώνουν τα πλάνα τους. Το καλοκαιρινό τουρνουά 3on3 (το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου) και το camp με τον Απόστολο Κόντο (τον Αύγουστο) είναι οι δύο επόμενες μπασκετικές υποχρεώσεις του Ξάνθου Πάτμου, που συνεχίζει τις προσπάθειες του για την ανάπτυξη του αθλητισμού. Το σημαντικό βέβαια για όλο το νησί είναι να γίνει άμεσα αντιληπτό, το πόσο πολύ χρειάζεται ένα κλειστό γυμναστήριο. Κάθε μέρα πλέον (αφού ο καιρός έχει… ανοίξει) οι προπονήσεις συνεχίζονται στο ανοιχτό γήπεδο της Σκάλας και οι πραγματικοί Survivors του μπάσκετ της Δωδεκανήσου (η Πάτμος είναι το μοναδικό νησί που παίζεται μπάσκετ και δεν διαθέτει κλειστό γυμναστήριο) παραμένουν στις επάλξεις, περιμένοντας το όνειρο τους να γίνει πραγματικότητα. Ο δήμαρχος Λευτέρης Πέντες και οι συνεργάτες του, έχουν αντιληφθεί τη σημασία της ύπαρξης ενός κλειστού γηπέδου σ' ένα νησί το οποίο αναπτύσσεται διαρκώς και φημίζεται για την ποιότητα και τη φιλοξενία των κατοίκων του. Με την ελπίδα βέβαια ότι το όνειρο αυτό να μην μείνει στα λόγια, όπως στο... πολύπαθο (αθλητικά) νησί της Καλύμνου ή στην Κω που περιμένουν το θαύμα για το δεύτερο κλειστό γυμναστήριο.
Υ.Γ.: Οι φωτογραφίες με τις.. κουβέρτες στους πάγκους των ομάδων τον χειμώνα είναι... γροθιά στο στομάχι και αποδεικνύουν το μέγεθος της προσπάθειας που γίνεται για να παραμείνει αναμμένη η φλόγα του μπάσκετ.
Μάκης Δούβαλης
