
Το ντέρμπι βάφτηκε πράσινο!
Την μεγαλύτερη της νίκη απέναντι στον Διαγόρα στα χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, πέτυχε χθες το απόγευμα η Ρόδος. Το τελικό 4 – 1 αποτελεί σίγουρα μια πολύ μεγάλη νίκη για τους «πράσινους» καθώς έγινε απέναντι σε μια ομάδα που ξεκίνησε το πρωτάθλημα σαφέστατα πιο οργανωμένα και με μεγαλύτερα όνειρα. Ο αγώνας κρίθηκε στο πάθος και στην δύναμη που σαφέστατα είχαν σε μεγαλύτερο βαθμό οι παίκτες της Ρόδου. Ήταν κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα στην διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου όπου οι «κυανέρυθροι» δεν μπόρεσαν να κάνουν ούτε μια κλασική ευκαιρία για να σκοράρουν
Γενικά Στην γενική αποτίμηση, το συμπέρασμα που προκύπτει και μάλιστα αρκετά εύκολα είναι το ότι οι παίκτες της Ρόδου έδειξαν να θέλουν περισσότερο τον αγώνα και τους βαθμούς από ότι ο αντίπαλος τους. Έπαιξαν περισσότερο παθιασμένα και πιο δυνατά και με μια έξυπνη τακτική που εφάρμοσε ο Βαγγέλης Χοσάδας (έδωσε χώρο και στηρίχθηκε στις αντεπιθέσεις) εγκλώβισαν τους αντιπάλους τους στην περιοχή τους. Ο Διαγόρας έδειξε να ανακτά τις δυνάμεις του μόνο από τα μισά του πρώτου ημιχρόνου και προς το τέλος του, διάστημα στο οποίο όχι μόνο έκανε πιο αισθητή την παρουσία του αλλά μπόρεσε να φέρει και το παιχνίδι στα ίσα δίνοντας έτσι νέο ενδιαφέρον.
Κακός στην επανάληψη Επειδή μάλιστα το γκολ ήρθε σε ένα κομβικό σημείο για την εξέλιξη του παιχνιδιού (λίγο πριν από το φινάλε του ημιχρόνου) όλοι πίστεψαν ότι το δεύτερο ημίχρονο θα ήταν διαφορετικό για τον Διαγόρα. Και αυτό διότι όταν μια ομάδα είναι πίσω στο σκορ και καταφέρνει να ισοφαρίσει λίγο πριν ολοκληρωθεί το πρώτο ημίχρονο, συνήθως από ψυχολογικής άποψης εμφανίζεται πιο δυνατή στο δεύτερο μισό του παιχνιδιού. Στην περίπτωση των «κυανέρυθρων»δεν συνέβη το ίδιο και αυτό ήταν πολύ καθοριστικό για την συνέχεια. Οι παίκτες του Βάλτερ Σκότσικ ήταν εκτός ρυθμού στο δεύτερο ημίχρονο με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να κάνουν ούτε μια κλασική ευκαιρία στα καρέ του Ανδριόπουλου. Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η αποβολή του Σαλαμαστράκη η οποία ήλθε και πάρα πολύ νωρίς (στο 55ʼ). Από εκεί και πέρα τα πράγματα χειροτέρεψαν και η Ρόδος που συνέχισε με την ίδια τακτική, μπορούσε να ελέγχει εύκολα τον αγώνα τον οποίο έφερε απόλυτα στα μέτρα της. Έτσι πέτυχαν και τρίτο τέρμα με το οποίο είχαν κριθεί ουσιαστικά τα πάντα. Ακολούθησε και μια νέα αποβολή για τον Διαγόρα και πλέον τα λεπτά που απέμεναν για να συμπληρωθεί το ενενηντάλεπτο ήταν καθαρά μια τυπική διαδικασία. Από το 83ʼ και μετά όλοι περίμεναν το σφύριγμα της λήξης.
Δεν είχε κέντρο Αυτό που έπαιξε σημαντικό ίσως ρόλο στην επικράτηση της Ρόδου ήταν ο χώρος της μεσαίας γραμμής. Ο Διαγόρας από το ξεκίνημα στον νευραλγικό αυτόν χώρο πελαγοδρομούσε. Δεν είχε τον παίκτη που θα μπορούσε να κρατήσει την μπάλα και να οργανώσει σωστά την κυκλοφορία της μπάλας Και ο Γιόνοβιτς παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του αλλά και ο Μοσχής δεν βρέθηκαν και σε ιδιαίτερα καλή ημέρα. Αντίθετα η Ρόδος είχε στην μεσαία της γραμμή τον Στράτζαλη που έκανε πολύ μυαλωμένο παιχνίδι και φυσικά και τον Ισκά που έκανε πάρα πολλά χιλιόμετρα. Η συμβολή και των δυο ήταν σημαντικότατη.







































