Ασταμάτητη δείχνει να μοιάζει η Μάγδα Ροϊλίδου, η οποία και στους 27ους Βαλκανικούς αγώνες κατάφερε να πάρει τέσσερα χρυσά μετάλλια. Στους πρόσφατους αγώνες που διεξήχθησαν στην πόλη Στάλα Ζαγορά της Βουλγαρίας, η πολύπειρη «βετεράνος» αθλήτρια «σάρωσε» τα πάντα στο πέρασμα της, κατακτώντας την πρώτη θέση στο δίσκο, τη σφαίρα, τη σφύρα και το ακόντιο. Πάντως ένα πρόβλημα τραυματισμού της Μάγδας Ροϊλίδου στον ώμο, την κράτησε μακριά από κάποια νέα προσωπικά ρεκόρ.
Η Μάγδα Ροϊλίδου είναι μία ζωή μέσα στα γήπεδα και συνεχίζει ακάθεκτη… Άλλωστε έχει γεμίσει ένα ολόκληρο σπίτι με μετάλλια, σαρώνοντας κάθε φορά τα δικά της ρεκόρ σε όλες τις διοργανώσεις των βετεράνων αθλητών. Μάλιστοι, ελάχιστοι το γνωρίζουν, αλλά το 2011 μπήκε στο Hall of Fame της Κύπρου ως η μοναδική γυναίκα για τις επιτυχίες της στα πρωταθλήματα των βετεράνων. Η ίδια είναι μητέρα, γιαγιά και αθλήτρια. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, ήταν πάντα μέσα στο γήπεδο και πλέον ο αθλητισμός είναι τρόπος ζωής για την ίδια. Η Μάγδα Ροϊλίδου μίλησε στον Μάκη Δούβαλη για την καριέρα και την αθλητική της σταδιοδρομία.
Για την καριέρα της ως αθλήτρια: «Σαν βετεράνος δικαιούσαι να λάβεις μέρος από 40 ετών και μεγαλύτερη. Μέχρι τότε ήμουν αθλήτρια του Π.Α.Ο.Κ. στο στίβο, έπαιζα μπάσκετ, βόλεϊ και ασχολήθηκα με πολλά αθλήματα. Τον τελευταίο καιρό όμως με εντυπωσίασε η άρση βαρών, που δεν υπήρχε παλαιότερα. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να αποκτήσω τον τίτλο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας έστω και ως βετεράνος. Βρίσκομαι στη Ρόδο από το 1985, θεωρούμαι πλέον… Ροδίτισσα. Υπήρξα και διαιτητής μπάσκετ και κριτής και κομισάριος. Ασχολήθηκα και με το ποδόσφαιρο. Παλαιότερα ήταν δύσκολο να κάνεις κάτι τέτοιο, σ’ έναν ανδροκρατούμενο χώρο, τώρα είναι πιο εύκολο».
Για την παρουσία της στο Hall of Fame: «Ο Νίκος Γκάλης μπήκε στο Hall of Fame. Έχουν βάλει και μένα οι βετεράνοι. Έχει γίνει το 2011 στην Κύπρο. Με τίμησε η Ομοσπονδία και με έβαλαν στους «αθανάτους». Είμαι η πρώτη Ελληνίδα στην οποία έγινε κάτι τέτοιο και είναι τεράστια τιμή για μένα. Δεν το ξέρουν πολλοί αυτό, δυστυχώς».
Για τους βαλκανικούς αγώνες: «Κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο διεξάγονται οι βαλκανικοί αγώνες. Πέρσι στο Νόβισαντ στη Σερβία και φέτος στη Βουλγαρία. Συμμετείχαμε 210 άτομα απ’ όλη την Ελλάδα. Το κάνω με πολύ αγάπη και είναι ομορφιά του αθλήματος. Τα αγωνίσματα στα οποία συμμετέχω είναι η σφαίρα και ο δίσκος, αλλά συμμετείχα και στη σφύρα και στο ακόντιο. Ο δικός μου στόχος κάθε φορά είναι να βελτιώνω τα προσωπικά μου ρεκόρ. Το σημαντικό είναι να έχουμε την υγεία μας σε καθημερινή βάση. Φέτος κατάφερα να πάρω τέσσερα χρυσά μετάλλια, ωστόσο ένα πρόβλημα τραυματισμού με ανάγκασε να μην μπορώ να σπάσω τα ατομικά μου ρεκόρ, που είναι και ο βασικός μου στόχος σε κάθε μεγάλη διοργάνωση».
Για το πρόγραμμα των προπονήσεων: «Προπονούμαι σχεδόν κάθε μέρα στο Καρακόνερο. Κάθε μέρα και σε διαφορετικό αγώνισμα, εναλλάξ. Μου αρέσει πραγματικά. Κοιμάμαι και ξυπνάω και λέω να πάω να δω το πράσινο του γκαζόν και το γαλάζιο του ουρανού».
Για τις επιτυχίες και τα μετάλλια της: «Από 12 χρονών έχω συλλέξει πολλά μετάλλια. Το να πάρεις ένα μετάλλιο δεν είναι τίποτα. Η επίδοση είναι που σε γεμίζει χαρά και η συνεχής βελτίωση. Σημασία έχει να είμαι γερή, γιατί αν δεν έχω την υγεία μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Πρέπει να φτάνουμε μέχρι εκεί που μπορούμε να δώσουμε, γιατί το σώμα κουράζεται. Έχω νιώσει να φτάνω στα όρια μου, αλλά δεν είπα ποτέ τα παρατάω. Θα αθλούμαι όσο αντέχω».
Για το πανελλήνιο πρωτάθλημα στη Λάρισα: «Στη Λάρισα έκανα πανελλήνιο και βαλκανικό ρεκόρ στη σφαίρα και με επέλεξαν ως κορυφαία στους αγώνες ανάμεσα σε 320 αθλητές. Πήρα δύο χρυσά μετάλλια, γιατί στα πανελλήνια δεν μπορείς να συμμετέχεις σε παραπάνω αθλήματα».
Για τους «βετεράνους» στη Ρόδο: «Στη Ρόδο είχαμε σύνδεσμο βετεράνων αθλητών, αλλά πλέον έχει διαλυθεί και πλέον παρέμεινα μόνη μου. Διαλύθηκε πριν από 10 χρόνια. Από τη Ρόδο πάω μόνη μου στους αγώνες για να ακούγεται το νησί. Έχουμε άριστη συνεργασία με όλους τους ανθρώπους του Φειδιππίδη από την Κω».
Για την ανύπαρκτη χρηματοδότηση: «Είναι αλήθεια ότι όλα τα χρήματα για να πάω στους αγώνες, τα βάζω από τη τσέπη μου. Δεν υπάρχουν χορηγοί για να βοηθήσουν. Πριν από 10 χρόνια υπήρχαν άνθρωποι που βοήθησαν. Τώρα βάζω χρήματα από τη… σύνταξη μου. Έχω απευθυνθεί στο Δήμο Ρόδου αλλά δεν πήρα απάντηση. Ποτέ. Δεν θέλω να πω τίποτα άλλο. Τα έξοδα δεν είναι πολλά. Για το ταξίδι στη Βουλγαρία θα χρειαστούν 250 ευρώ. Την επόμενη χρονιά που έχω ένα πανευρωπαϊκό και ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα τα έξοδα θα είναι περισσότερα. Δεν μπορώ να ανταπεξέλθω από μόνη μου. Του χρόνου πάλι θα κάνω μία αίτηση στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και το Δήμο μήπως και έχω κάποια βοήθεια».
Για τα εγγόνια της: «Θέλω να πιστεύω ότι τα εγγόνια μου θα ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Μετά την προπόνηση μου ασχολούμαι κάθε μεσημέρι με τα εγγονάκια μου. Δεν το αλλάζω με τίποτα. Όλη τη μέρα κάνω αυτό που αγαπώ».
Για τα μελλοντικά της σχέδια: «Συνεχίζω να κάνω προπονήσεις για να είμαι πάντα έτοιμη. Κάθε χρόνο έχει μεγάλες διοργανώσεις. Έχω γυρίσει όλο τον κόσμο με τον αθλητισμό και το μόνο μέρος που δεν έχω πάει είναι η Αφρική. Όπου διεξάγονται αγώνες, πάω. Είναι τρόπος ζωής για μένα ο αθλητισμός».