Στη ζωή λένε ότι «επιτρέπεται να πέσεις, όμως επιβάλλεται να σηκωθείς»… Όσο εύκολα είναι και τα δύο, άλλο τόσο δύσκολα μοιάζουν. Πόσοι άλλωστε είναι αυτοί που λύγισαν και δεν επέστρεψαν. Στον αθλητισμό το φαινόμενο αυτό είναι συχνό, μόνο που φέτος ο Κολοσσός όχι μόνο έπεσε πολλές φορές, αλλά βρήκε το ψυχικό σθένος να επιστρέψει και με το παραπάνω. Από πού να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Ο Κολοσσός λοιπόν όχι μόνο έχασε τη ψυχολογία και τη δυναμική του, αλλά θα παίξει και στα πλέι-οφ. Αυτό που έχει κάνει φέτος ο Κολοσσός μοιάζει με μοναδική υπέρβαση, με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα και την κατάσταση. Θέλετε να θυμηθούμε τι έχει συμβεί από την αρχή; Γιατί όχι…
1)Ήττα στο Περιστέρι (84-81), ήττα στο Ιβανώφειο (66-65), ήττα με διαιτητική «σφαγή» από τον Π.Α.Ο.Κ. (85-84), ήττα στην Πάτρα από τον Προμηθέα (69-67), ήττα στην παράταση, στο Λαύριο. Ούτε ένα, ούτε δύο αλλά πέντε παιχνίδια έχασε φέτος ο Κολοσσός στον πόντο είτε από ατυχία είτε από δικά του λάθη ή ακόμη και από διαιτητικά ''χειρουργεία''. Πέντε…
2)Ξεκινάει ο απείθαρχος και απροσάρμοστος Τζακουάν Λάιλ, έρχεται ο «λίγος» Ντάστι Χάνας και μετά γίνεται το «μπαμ» με τον Τάι Λόσον, ο οποίος «στήνει» την ομάδα για δύο περίπου μήνες. Ο Κολοσσός έπαιζε καλά, έκανε νίκες χωρίς τον NBAer και βαρέθηκε να τον περιμένει, οπότε και τον αλλάζει με τον «σούπερμαν» σήμερα Γκλιν Γουότσον, με την ομάδα να αποκτά και δεύτερο πλέι-μέικερ μετά τον... ''Άγιο'' Βασίλη Ξανθόπουλο...
3)Τραυματίζεται ο Κέβιν Τούμπα, ο οποίος επιθετικά δεν μπορούσε να σκοράρει, αλλά αμυντικά «έδενε» στη ρακέτα την ομάδα και τον αλλάζει με τον Καλίκ Σπάισερ, ο οποίος τραυματίζεται και δεν παίζει σήμερα κόντρα στην Α.Ε.Κ.
4)Τραυματίζεται ο Κένι Γκόινς και τον αντικαθιστά με τον Νίκολα Ντράγκοβιτς. Ο Σέρβος προλαβαίνει να παίξει 13 λεπτά στην Πυλαία κόντρα στον Π.Α.Ο.Κ., τραυματίζεται στον ώμο και χάνει όλη τη χρονιά.
5)Χάνει με τραυματισμό το Νίκο Αρσενόπουλο, ο οποίος όμως δεν βοήθησε στη φετινή σεζόν.
Στη ζωή όλα είναι μία ρόδα που αργά ή γρήγορα γυρνάει και ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει. Και τα λάθη και η ατυχία είναι μέσα στο πρόγραμμα, μόνο που πρέπει να υπάρχει και μια ισορροπία, που ο Κολοσσός δεν είχε γιατί του πήγαν όλα στραβά. Φέτος χάθηκε μία μοναδική ευκαιρία για τους «θαλασσί» να είναι ακόμη και στην 5η θέση, όμως με βάση τα δεδομένα και τις καταστάσεις, αν η ομάδα δεν είχε την εμπειρία, την τεχνογνωσία της διοίκησης, ένα ικανό προπονητικό επιτελείο και παίκτες με προσωπικότητα, ίσως να την είχε πάρει η κάτω βόλτα… Αντίθετα, η ρόδα γύρισε και η ΜΕΓΑΛΗ νίκη ήρθε την κατάλληλη στιγμή για μία ομάδα, η οποία πέρασε φέτος από ΧΙΛΙΑ ΚΥΜΑΤΑ. Από χαμένα παιχνίδια στον πόντο, από τραυματισμούς, από πολλές αλλαγές ξένων παικτών. Ο ΚΟΛΟΣΣΟΣ όμως είναι ΕΔΩ, το απέδειξε και με το παραπάνω. Είπαμε επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς… Και ο Κολοσσός 15 χρόνια είναι εδώ σε πείσμα των καιρών, των αντίξοων συνθηκών. Το μεγάλο καμάρι του δωδεκανησιακού αθλητισμού στάθηκε και φέτος στο ύψος του και θα συνεχίσει για 16η χρονιά να αποτελεί τον πιο άξιο και σταθερό εκπρόσωπο της επαρχίας στην ιστορία του ελληνικού επαγγελματικού μπάσκετ.
