Στα 39 του χρόνια και έχοντας παίξει δύο χρόνια στον Κολοσσό (2009-10, 2020-21), ο Θοδωρής Ζάρας αποφάσισε να σταματήσει από την ενεργό δράση, έχοντας τελευταίο σταθμό τον Π.Α.Ο.Κ. Ο ίδιος με λένα συγκινητικό κείμενο έβαλε τους τίτλους τέλους σε μία σπουδαία καριέρα. Αναλυτικά: ''Μπαίνοντας πριν από πολλά χρόνια, σε ένα ανοιχτό γήπεδο στη Σταυρούπολη, στην οδό Μπουμπουλίνας, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι εκεί ξεκινούσε το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μου. Μεγαλώνοντας, μαζί με την αγάπη για το μπάσκετ ήρθαν οι φιλοδοξίες, οι χαρές, οι απογοητεύσεις και οι αδικίες που τότε δυσκολευόμουν να καταλάβω. Με τα χρόνια όμως έμαθα πως όλα έχουν τον λόγο τους. Η δουλειά, η επιμονή, το πείσμα και λίγη τύχη μου έδωσαν την ευκαιρία να ζήσω μια διαδρομή που ξεπέρασε κάθε παιδικό μου όνειρο.
Και σήμερα, που αυτή η διαδρομή ως αθλητής ολοκληρώνεται, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το μπάσκετ μού χάρισε πολλά περισσότερα από μια καριέρα. Μου χάρισε εμπειρίες, ταξίδια, ανθρώπους που έγιναν φίλοι ζωής και στιγμές που θα κουβαλώ για πάντα. Πάνω απ’ όλα, μου έμαθε τον σεβασμό για το παιχνίδι, για τους συμπαίκτες, τους αντιπάλους και όλους όσοι υπηρετούν αυτό το άθλημα. Τίποτα όμως δεν θα είχε γίνει χωρίς τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένειά μου, που θυσίασε πολλά για να κυνηγήσω το όνειρό μου.
Στη γυναίκα μου, την Ιωάννα, που έβαλε πολλές φορές τη δική της πορεία σε δεύτερη μοίρα, ώστε εγώ να μπορέσω να φτάσω όσο πιο ψηλά γινόταν, την ώρα που δημιουργήσαμε μία υπέροχη οικογένεια με την αγαπημένη μας Μαριέτα. Στον Παναγιώτη,που πορευτήκαμε μαζί σχεδόν από τα πρώτα μου βήματα μέχρι σήμερα. Και σε όλους τους προπονητές, συμπαίκτες, διοικήσεις, συνεργάτες και φιλάθλους που αποτέλεσαν μέρος αυτής της διαδρομής. Κοιτάζοντας πίσω, νιώθω μόνο ευγνωμοσύνη. Για όλα όσα έζησα, για όλους όσοι γνώρισα και για κάθε στιγμή που με διαμόρφωσε. Και αν κάτι κρατώ από αυτή την πορεία, είναι ότι τα όνειρα πραγματοποιούνται όταν τα υπηρετείς με αγάπη, δουλειά, επιμονή και σεβασμό. Ευχαριστώ, μπάσκετ. Για όλα''.
