Ο Τσέισον Ραντλ μετά την μεγάλη νίκη του Κολοσσού επί του Παναθηναϊκού μίλησε στο Man to Man Powered by Stoiximan για την επιστροφή του στην Ελλάδα και την ομάδα της Ρόδου, μετά τη θητεία του στην ΑΕΚ τη σεζόν 2023-24. Ο Αμερικανός γκαρντ εξήγησε πώς η ανατροφή του τον βοήθησε να εξελιχθεί σε ηγέτη και θυμήθηκε το ξεκίνημά του στο Σικάγο και τις βιντεοκασέτες του Μάικλ Τζόρνταν με τους αγαπημένους του Μπουλς!
Με την επαγγελματική εμπειρία 11 ετών και… 22 ομάδων, ο Ραντλ αναφέρεται στα μαθήματα που έλαβε από τους Καρμέλο Άντονι, Ντέρικ Ρόουζ και Φιλ Τζάκσον στους Νιου Γιορκ Νικς, αλλά και πόσο η πρότερη ευρωπαϊκή εμπειρία του ενίσχυσε την προσπάθεια του στο ΝΒΑ.
Η συνύπαρξη στη Μαδρίτη με τον σχεδόν έφηβο τότε Λούκα Ντόντσιτς, η κατάκτηση της Ευρωλίγκας με τη Ρεάλ και το… μπέργκερ με το όνομά του με το οποίο τον τίμησε ένα εστιατόριο στη γενέτειρά του! Αλλά και η γεμάτη συμβολισμούς και έμπνευση μεταπτυχιακή εργασία του στο φημισμένο Στάνφορντ – από το οποίο αποφοίτησε ως κορυφαίος σκόρερ της ιστορίας του(!) – για την επανένταξη ανήλικων κρατούμενων στην κοινωνία.
Μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξή του στο επιτυχημένο podcast της Stoiximan GBL:
Για την προσαρμογή στη Ρόδο και το επίπεδο της GBL: «Προσαρμόζομαι στη ζωή στο νησί και τους νέους συμπαίκτες μου. Είναι μία νέα κατάσταση, όμως απολαμβάνω τη διαδικασία… Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι μία ανταγωνιστική λίγκα, με πολύ ταλέντο και σε κάθε αγώνα πρόκειται να βιώσεις μία σημαντική αναμέτρηση και μία σπουδαία ευκαιρία να δοκιμάσεις τα όριά σου και τα όρια της ομάδας σου».
Για τον ηγετικό ρόλο του: «Με μεγάλωσαν ώστε να είμαι ηγέτης. Κάποιος που δίνει τον δικό του τόνο και πορεύεται με τον δικό του ρυθμό. Δεν προσπαθώ απαραίτητα να είμαι ο έντονος ηγέτης με τη φωνή, αλλά να ηγούμαι με το παράδειγμα, με κάθε τρόπο που μπορώ. Ωστόσο, έμαθα με τα χρόνια πως πρέπει ορισμένες φορές να μάθεις να ακολουθείς, ώστε να είσαι, να γίνεσαι ο καλύτερος ηγέτης».
Για το ξεκίνημα στο Σικάγο: «Ο πατέρας μου μού έδειξε αυτό τον δρόμο, για την καριέρα μου. Εκείνος έβαλε τη μπάλα στα χέρια μου από μικρή ηλικία και, από τότε, ποτέ δεν με πίεσε να παίξω μπάσκετ ή να επιλέξω το επαγγελματικό επίπεδο. Με ενθάρρυνε να ακολουθήσω τα όνειρά μου, το πάθος μου. Θυμάμαι στιγμές που, ακόμη και σε νεαρή ηλικία παίζαμε ένας εναντίον ενός στην είσοδο του γκαράζ, στο σκληρό τσιμέντο και δεν το έκανε εύκολο για μένα. Αυτό ήταν ένα πρόωρο μάθημα: Για να μπορέσεις να παίξεις, πρέπει να είσαι ανταγωνιστικός».
Για τη συνύπαρξη με Καρμέλο, Ρόουζ και Φιλ Τζάκσον στους Νικς:«Όνειρο που έγινε πραγματικότητα, να είμαι στα ίδια αποδυτήρια μαζί τους. Κοιτάζω πίσω και συνειδητοποιώ πόσο τυχερός ήμουν, στην πρώτη χρονιά μου στο ΝBA. Ένα παιδί από το Ιλινόι να παίζει με δύο θρύλους των Μπουλς! Μου έμαθαν πάρα πολλά στη διαδρομή μου, μαθήματα από τον Ντέρικ και τον Καρμέλο που κουβαλώ μέσα μου ακόμη και σήμερα».
Για την Ευρωλίγκα με τη Ρεάλ και τον Λούκα Ντόντσιτς: «Η Ρεάλ είναι κοντά στα στάνταρ του ΝΒΑ. Ταξιδεύεις με ιδιωτικές πτήσεις, έχεις όλες αυτές τις εγκαταστάσεις. Όλα είναι οργανωμένα, στο πώς φροντίζουν τους παίκτες τους και την αριστεία που προσδοκούν από εκείνους… Ο Λούκα ήταν ένα μεγάλο παιδί, που περνούσε. Έκανε διαρκώς αστεία, όμως στο παρκέ ήταν “εκτελεστής”! Έλεγαν πως είναι κορυφαίος, όμως ήθελα να το δω μόνος μου. Μπήκε πανέτοιμος στην πρώτη προπόνηση και είδαμε τι πέτυχε μετά».
Για το… μπέργκερ με το όνομά του στο Ροκ Άιλαντ: «Ένας φίλος μου, με έναν ξάδερφο του πατέρα μου, έχουν ένα εστιατόριο εκεί και θέλησαν να με τιμήσουν με ένα μπέργκερ για μένα. Κάναμε όλη τη διαδικασία και αποφασίσαμε τι θέλαμε να βάλουμε ως συστατικά. Μας πήρε μία εβδομάδα για να αποφασίσουμε και έφτιαξα το μπέργκερ μου, το “Chasson Randle”!».
Για το μεταπτυχιακό του και τις επισκέψεις σε φυλακές ανηλίκων:« Ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα που έλαβα ήταν να μπορούμε να προσφέρουμε πίσω και να εμπνέουμε. Ήθελα να ρίξω λίγο φως και να δώσω σε εκείνα τα παιδιά κάποια ελπίδα… Έχω δει πολλούς φίλους μου, μεγαλώνοντας, να “πέφτουν” στο ίδιο σύστημα. Επιθυμούσα να το μελετήσω και να δω πού μπορούμε ως κοινωνία να φανούμε χρήσιμοι, να βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά να βγουν από αυτό το σύστημα και να γίνουν κανονικοί πολίτες… Ήμουν εκεί για να τους ενθαρρύνω. Τα παιδιά αυτά ήθελαν να ονειρευτούν… Το μπάσκετ είναι παιχνίδι λαθών. Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή. Ο μόνος τρόπος για να μάθεις, κάποιες φορές, είναι να αποτύχεις. Κανένας μας δεν είναι τέλειος. Επομένως, και μόνο το να έχουμε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, είναι κάτι που όλοι αξίζουμε».
Για το αν το μπάσκετ τον καθορίζει: «Το παιχνίδι πολλές φορές αντικατοπτρίζει το παιχνίδι της ζωής. Υπάρχουν επιτυχίες και αποτυχίες. Στο τέλος της ημέρας, το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι ενώ η ζωή είναι αληθινή… Δεν πιστεύω ότι το άθλημα καθορίζει το ποιος είμαι. Πριν γίνω παίκτης, ήμουν γιος. Τώρα είμαι πατέρας. Το μπάσκετ είναι μέρος του ποιος είμαι, αλλά όχι το ποιος είμαι».
