Το μπάσκετ δεν είναι… πυρηνική φυσική, αυτό είναι το μόνο σίγουρο και κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί! Ο Κολοσσός με την έλευση του Άρη Λυκογιάννη και την αλλαγή στους ξένους είναι κανονική ομάδα ή μάλλον καλύτερα έχει γίνει ΟΜΑΔΑΡΑ σε σχέση με τα ερασιτεχνικά λάθη του σχεδιασμού το περασμένο καλοκαίρι. Ο «Λύκος» δεν είναι μάγος, αλλά σίγουρα είναι κανονικός προπονητής και το μάτι του κόβει πολύ. Ο Κολοσσός έγινε ομάδα, όταν έφυγε ο Άντριου Γκάουντλοκ και όταν επίσης έγινε η αλλαγή στους ξένους και συγκεκριμένα στους Τέιλορ, ΜακΚλάναχαν και Μπάρμπιτς. Ο Κολοσσός αυτή τη στιγμή έχει «σούπερ» άσο (Νίκολς), εκπληκτικό γκαρντ (Ραντλ) και ένα απίθανο «τριάρι» (Μακ). Σ’ αυτούς προσθέστε και τον Κένεντι που έδειξε καλά στοιχεία και ήρθε για να μείνει, τόσο που ανάγκασε τον Λυκογιάννη να αφήσει εκτός 12άδας τον Γκούντγουιν, που είναι «ντεφορμέ», εδώ και καιρό. Οι ισορροπίες έχουν αλλάξει, η «μπαγκέτα» πάει σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα στους ξένους αθλητές και για το λόγο αυτό (και καλά κάνει) ο Άρης Λυκογιάννης ξεκινάει με… ξένη πεντάδα στα παιχνίδια.
Ο Κολοσσός φυσικά και ΔΕΝ θα πέσει και να θυμηθείτε ότι θα κάνει μεγάλες νίκες. Πλέον ο φίλαθλος κόσμος χαίρεται να βλέπει τον Κολοσσό να παίζει μπάσκετ, το ευχαριστιέται, ενώ πριν… άστα να πάνε. Η εικόνα που παρουσιάζει πλέον η ροδίτικη ομάδα, θυμίζει τις παλιές καλές στιγμές (προ τριετίας δηλαδή) και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα οι αυτοματισμοί της ομάδας, θυμίζουν συνεργασία πολλών μηνών. Νίκολς, Ραντλ, Μακ και Κένεντι δημιουργούν μία ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ περιφέρεια για τον Κολοσσό. Θυμηθείτε ποιοι παίκτες ήρθαν το καλοκαίρι στον Κολοσσό, ποιοι συνεχίζουν τώρα, προσθέστε τον «πρωτομάστορα» Άρη Λυκογιάννη και θα καταλάβετε (κυρίως γι’ αυτούς που δεν γνωρίζουν μπάσκετ…) γιατί υπήρχε (δικαιολογημένα φυσικά γιατί η ομάδα δεν έπαιζε τίποτα) τόση γκρίνια απ’ όλους. Ο ΚΟΛΟΣΣΟΣ πλέον είναι ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ, είπαμε το μπάσκετ δεν είναι πυρηνική φυσική.
Υ.Γ.: Στην Καρδίτσα άραγε ανησυχούν; Θα έπρεπε…
