''Από πότε έγιναν πρόβλημα οι παίκτες;''!
Μεγάλη συζήτηση ξεσηκώθηκε και αυτό το καλοκαίρι για τις αμοιβές των ποδοσφαιριστών στα τοπικά πρωταθλήματα σε συνδυασμό με τη δυσκολία των σωματείων να στελέχωσουν τα ρόστερ τους. Με παρέμβασή του, ο τερματοφύλακας του Άρη Αρχαγγέλου, Γιώργος Κουμέντος, παρουσιάζει τη δική του οπτική για το ζήτημα, υπογραμμίζοντας αφενός πως τα ποδοσφαιρικά σωματεία έχουν επιλογές για τον τρόπο με τον οποίο θα πορευτούν, αφετέρου δε πως το πρόβλημα της διαθέσιμης δεξαμενής αθλητών είναι βαθύτερο και δεν άπτεται του οικονομικού.
Αναλυτικά: "Από πότε οι ποδοσφαιριστές έγιναν το πρόβλημα στο ποδόσφαιρο; Φέτος το καλοκαίρι έχει γίνει τόσο μεγάλη κουβέντα για τις αμοιβές των ποδοσφαιριστών που παίζουν στο τοπικό πρωτάθλημα, σαν να είναι εκείνοι το πρόβλημα και δεν μπορούν τα σωματεία να βρουν παίκτες. Πάμε να τα πάρουμε από την αρχή λοιπόν, γιατί κάποιοι βλέποντας το δέντρο χάσανε το δάσος. Η ΕΠΣΔ έχει 3 κατηγορίες. Α - Β - Γ. Όποια ομάδα δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά, δεν χρειάζεται να παίξει στην Α, έχει άλλες δύο κατηγορίες.
Προχωράμε, το εύρος των αμοιβών το βγάζουν οι προέδροι και τα συμβούλια. Αν εκείνοι θέλουν να ρίξουν το μπάτζετ στην κατηγορία , μπορούν να το κάνουν πολύ εύκολα. Επίσης, δεν είναι μόνο το οικονομικό κίνητρο. Όταν μια ομάδα προσφέρει ασφάλεια, αθλητικό υλικό, όμορφα αποδυτήρια, καλό αγωνιστικό χώρο, σοβαρό προπονητικό τιμ, σοβαρή διοίκηση με στόχους και υπομονή, τότε δεν θα έχει ούτε πρόβλημα να προσεγγίσει ποδοσφαιριστές, ούτε θα χρειαστεί τεράστιο μπάτζετ, γίνεται αυτόματα πόλος έλξης. Πόσες λειτουργούν έτσι; Επίσης, επειδή ακούγεται συνεχώς η λέξη «υποδομές», πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν υπάρχουν υποδομές. Είτε δεν θα υπάρχει γήπεδο για προπόνηση, είτε δεν θα υπάρχουν αποδυτήρια, είτε δεν θα υπάρχουν εξειδικευμένοι προπονητές με τα απαραίτητα διαπιστευτήρια, και αναγκαστικά οι ομάδες στρέφουν το βλέμμα στην εμπειρία ορισμένων ανθρώπων.
Ακόμα, υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη, ότι εαν ένας παίκτης βγει από τις υποδομές της ομάδας δεν πρέπει να πληρώνεται. Από που προέκυψε αυτό; Αυτό που αλλάζει πραγματικά, είναι ότι αν γίνει μια σωστή δουλειά, θα υπάρχουν περισσότερες επιλογές. Δια του λόγου το αληθές, οι νεαρότεροι σε ηλικία ποδοσφαιριστές, έχουν διαφορετικά κίνητρα από τους μεγαλύτερους. Oι millenials, έπαιζαν για την φανέλα, ήθελαν να διακριθούν μέσω της ομάδας, και ήθελαν να επιβραβευτούν για την σκληρή δουλειά και την προσπάθεια. Οι Gen Z, θέλουν να επιβραβεύονται για τις ιδέες και τις ενέργειές τους ατομικά, οπότε το να φύγουν και να πάνε σε άλλη ομάδα, τους είναι αρκετά απλό.
Τέλος, ας γίνει μια νέα έρευνα, και να δουν τους λόγους για τους οποίους υπάρχει τόσο μεγάλο Drop out από το ποδόσφαιρο, στην ηλικία των 15 - 18. Είμαι σίγουρος ότι ορισμένοι δεν ξέρουν τι είναι το drop out, πόσο μάλλον να κατανοήσουν το γιατί συμβαίνει. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι οι ποδοσφαιριστές που παίζουν το παιχνίδι. Είναι ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρο πλάνο, στόχοι, υλικοτεχνικές υποδομές και τεχνογνωσία. Αυτά, με αγάπη".
