Στη μνήμη του Γιώργου Βαλαβανίδη!
Ο Γιώργος Βαλαβανίδης «έφυγε» εντελώς ξαφνικά σε ηλικία 50 ετών και βύθισε στο πένθος τον μπασκετικό κόσμο, αλλά και τον Κολοσσό, αφού ο ίδιος έπαιξε για δύο χρόνια (2001-03) στη Ρόδο, όταν οι «θαλασσί» ξεκίνησαν την αναρρίχηση τους στα μεγάλα «σαλόνια» του ελληνικού μπάσκετ. Θα ήθελα να τον αποχαιρετήσω με έναν ξεχωριστόι τρόπο... Θα πρέπει να αναφέρω ότι ο Γιώργος Βαλαβανίδης, υπήρξε ένα από τα καλύτερα παιδιά στο ελληνικό μπάσκετ και στη Ρόδο είχε αποκτήσει πολλούς φίλους, οι οποίοι ακόμη δεν μπορούν να πιστέψουν το… φευγιό του. Υπήρξε συμπαίκτης με τον Παντελή Κουγιό στην Εθνική Παίδων, ενώ τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε με τις υποδομές του Π.Α.Ο.Κ. Στις 7 Σεπτεμβρίου 2001, ο Γιώργος Βαλαβανίδης παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «ΔΡΑΣΗ», τον πρώτο καιρό που ήρθε στρατευμένος στη Ρόδο για να βοηθήσει την ομάδα. Την ανασύρω από τα αρχεία και την επαναδημοσιεύω ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΒΑΛΑΒΑΝΙΔΗ ΣΤΗ «ΔΡΑΣΗ»
Στιγμές που σημαδεύουν τη ζωή σου… Εικόνες που μένουν χαραγμένες στο μυαλό σου, όσος καιρός κι αν περάσει. Τα να πρωτοθυμηθείς… Τόπος: Γενεύη, έτος 1991 , θέμα κατάκτηση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου με τον Π.Α.Ο.Κ, αντίπαλος Σαραγόσα, σκορ 76-72!
Χρονιά 1992…Κατάκτηση πρωταθλήματος με συμπαίκτες τους Κόρφα, Πρέλεβιτς , Μπάρλοου, Λέβινγκστον , Φασούλα…
Έτος 1994, τόπος Τεργέστη, θέμα κατάκτηση Κυπέλλου Κόρατς κόντρα στη Στεφανέλ. Σκορ 91-100!
Τι κοινό-έχουν -θα πείτε- όλες αυτές οι ιστορικές και συνάμα σπουδαίες, επιτυχίες… Μα φυσικά τον σημερινό μας «καλεσμένο». Ο λόγος για το Γιώργο Βαλαβανίδη που αγωνίστηκε στον Π.Α.Ο.Κ. και απ’ τη νέα χρονιά θα προσπαθήσει μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά να οδηγήσουν τον Κολοσσό στη Β’ Εθνική.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή… Ο Γιώργος Βαλαβανίδης (έχει ύψος 2.04) γεννήθηκε το 1974 στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας με καταγωγή όμως απ’ τις Φέρες του Νομού Έβρου. Ξεκίνησε την καριέρα του, το 1988 σε ηλικία 14 ετών απ’ την τοπική Θύελλα με την οποία αγωνίστηκε για ένα χρόνο στο παιδικό τμήμα της ομάδας. Στη συνέχεια, το καλοκαίρι του επόμενου έτους συμμετείχε στο CΑΜΡ που διοργανώνει ακόμα και σήμερα ο γνωστός προπονητής Θόδωρος Ροδόπουλος στη Θεσσαλονίκη. Τα σωματικά προσόντα αλλά και οι πολύ καλές εμφανίσεις του νεαρού παίκτη κέντρισαν αμέσως το ενδιαφέρον του Ανέστη Μελετιάδη, που εκείνη τη χρονική περίοδο ήταν προπονητής στα παιδικοεφηβικά τμήματα του Π.Α.Ο.Κ. .Έτσι ακριβώς ξεκίνησε η ιστορία…
Η «ΧΡΥΣΗ» ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ ΣΤΟΝ «ΔΙΚΕΦΑΛΟ»
Σε ηλικία 15 ετών ο νεαρός παίκτης φόρεσε την «ασπρόμαυρη» φανέλα ενώ το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα το πραγματοποίησε το 1991 στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Αγγλική Σάντερλαντ, τη χρονιά που ο Π.Α.Ο.Κ., κατέκτησε το δεύτερο τρόπαιο που πήρε Ελληνική ομάδα μετά την Α.Ε.Κ., το 1968! Η μεγάλη νίκη επί της Σαραγόσα στον τελικό της Γενεύης ήταν κάτι πρωτόγνωρο για τον 17χρόνο Βαλαβανίδη που βρισκόταν κανονικά στην δεκάδα του «δικεφάλου».
Την επόμενη χρονιά ο Π.Α.Ο.Κ., παίρνει με χαρακτηριστική ευκολία το πρωτάθλημα Ελλάδας ενώ παράλληλα φτάνει και πάλι στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων όταν και χάνει την τελευταία στιγμή απ’ την Ρεάλ Μαδρίτης , με την «μοιραία» πάσα του Παναγιώτη Φασούλα. Ο Εβρίτης σέντερ έπαιξε σε αρκετά παιχνίδια κατά τη διάρκεια του θεσμού, αποκτώντας μέρα με τη μέρα περισσότερες εμπειρίες. Το 1993 η ομάδα της Θεσσαλονίκης ως πρωταθλήτρια παίρνει το εισιτήριο για το φάϊναλ-φορ της Αθήνας, χάνοντας όμως στον ημιτελικό απ’ την Μπενετόν Τρεβίζο του Τόνι Κούκοτς. Μετά τη λήξη της διοργάνωσης ο Ντούσαν Ίβκοβιτς είχε πει σε γνωστό περιοδικό… «Μετάνιωσα που δεν έβαλα τον Βαλαβανίδη πάνω στον Ρουσκόνι»
Και φτάνουμε στο 1994 όταν ο Π.Α.Ο.Κ. με τον Γιώργο Βαλαβανίδη πάντα στη σύνθεση του καταφέρνει με μία εκπληκτική πεντάδα (Κόρφας, Πρέλεβιτς, Γαλακτερός , Μπέρι , Σάβιτς) να φτάσει στον διπλό τελικό του Κυπέλλου Κόρατς με αντίπαλο την Στεφανέλ Μιλάνο. Στο πρώτο παιχνίδι ο «δικέφαλος» κερδίζει με εννέα πόντους και στη ρεβάνς της Ιταλίας… σηκώνει το τρόπαιο. «Η ομάδα που είχαμε την χρονιά εκείνη πιστεύω ότι ήταν η καλύτερη του Π.Α.Ο.Κ. και μία απ’ τις καλύτερες των τελευταίων ετών», τονίζει ο Γιώργος Βαλαβανίδης.
ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ Μ.Ε.Ν.Τ.
Το πλήρωμα του χρόνου έφτασε και ο δυναμικός σέντερ το 1994 σε ηλικία 20 ετών φεύγει απ’ τον Π.Α.Ο.Κ., και καταλήγει στην συμπολίτισσα Μ.Ε.Ν.Τ., στο πρωτάθλημα της Α2. «Είχα μιλήσει με τον Ντράγκαν Σάκοτα και τον πρόεδρο Λάκη Οικονομίδη και ζήτησα να μείνω ελεύθερος καθώς ήθελα περισσότερο χρόνο συμμετοχής, κάτι που έγινε δεκτό απ’ την διοίκηση», λέει ο Βαλαβανίδης που παράλληλα με την παραμονή του στον Π.Α.Ο.Κ., την πενταετία 1989-94 , συμμετείχε στην Εθνική παίδων και εφήβων με προπονητή τον Γιώργο Τσίτσκαρη.
Στη Μ.Ε.Ν.Τ. ο Γιώργος Βαλαβανίδης παρέμεινε για έξι χρόνια (μέχρι την προπέρσινη περίοδο) και αφού πρώτα οι ιθύνοντες της ομάδας του είπαν «όχι» στην πρόταση συνεργασίας που του έκανε τα 1997 ο Πανιώνιος! Πως έφυγε όμως από τη Μ.Ε.Ν.Τ.; «Μετά από έξι χρόνια παραμονής μου στην ομάδα, είχαν το θράσος και μου έκαναν μονομερή ανανέωση του συμβολαίου», αναφέρει με μία δόση πικρίας ο ίδιος. Το καλοκαίρι του 2000 ο 27χρονος σέντερ κατέθεσε προσφυγή και κατάφερε να μείνει ελεύθερος ώστε να διαπραγματευτεί με άλλη ομάδα τη μεταγραφή του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Βαλαβανίδης με τη Μ.Ε.Ν.Τ., κατάφερε να αναδειχθεί σε πρώτο ριμπάουντερ και σκόρερ της ομάδας την τελευταία του χρονιά στην Τούμπα ενώ βρισκόταν συνεχώς στη λίστα με τους καλύτερους και πολυτιμότερους παίκτες της Α2!
ΠΕΡΣΙ ΣΤΗ ΞΑΝΘΗ
Κατά τη διάρκεια της περσινής περιόδου ο Γιώργος Βαλαβανίδης , φόρεσε τη φανέλα της νεοφώτιστης στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής Ξάνθης με την οποία αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ έχοντας 23 πόντους μέσο όρο, χωρίς ωστόσο η ομάδα του να πάρει το πολυπόθητο εισιτήριο για την Α2! Πως ήρθε στη Ρόδο. «Με είχε πλησιάσει αρκετά νωρίς ο κ. Κωσταρίδης και μου έδειξε το ενδιαφέρον του για μένα. Μετά το τέλος του πρωταθλήματος μίλησα με τον πρόεδρο της Ξάνθης κ. Πούλιο , και απογοητευμένος επειδή η ομάδα δεν ανέβηκε μου είπε ότι θα τα παρατήσει, κι έτσι συμφώνησα να έρθω στη Ρόδο», υπογραμμίζει ο έμπειρος παίκτης που από φέτος θα αγωνίζεται για λογαριασμό του Κολοσσού.
Ο Γιώργος Βαλαβανίδης υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία σε μονάδα της Ρόδου, στην οποία παρουσιάστηκε στις 23 Ιουλίου. « Θέλω να ευχαριστήσω πολύ τον διοικητή μου κ. Παππά για τις διευκολύνσεις που μου παρέχει» ήταν το πρώτο πράγμα που είπε ο Γιώργος Βαλαβανίδης… Φέτος με τη φανέλα του Κολοσσού, ο έμπειρος σέντερ φιλοδοξεί να πραγματοποιήσει μία καλή χρονιά και να βοηθήσει τα μέγιστα ώστε οι «θαλασσί» να κάνουν το όνειρο πραγματικότητα. Έτσι μίλησε στην «ΔΡΑΣΗ», για τη συμφωνία του με τον Κολοσσό , τις φιλοδοξίες του αλλά και τις σκέψεις του για το μέλλον…
-Το να έρθεις απ’ την μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη σίγουρα δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα. Εσύ πως πήρες την απόφαση να έρθεις στη Ρόδο και τον Κολοσσό;
Ήταν ίσως η δυσκολότερη απόφαση που έχω πάρει τα τελευταία χρόνια αν υπολογιστεί το γεγονός ότι μαζί μου έχει έρθει και η οικογένεια, ενώ υπάρχει και η στρατιωτική θητεία. Πάντως μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το ενδιαφέρον του προέδρου καθώς με είχε πλησιάσει πριν ακόμα τελειώσει η περσινή χρονιά. Μου είχε μιλήσει για τους στόχους του Κολοσσού και επειδή θέλω η ομάδα που θα παίζω να έχει πρωταγωνιστικούς ρόλους , δέχτηκα και δώσαμε τα χέρια…
-Δηλαδή πιστεύεις ότι ο Κολοσσός είναι το φαβορί για άνοδο;
Κοίταξε ο μεγάλος μας στόχος είναι ήδη γνωστός και φυσικά είναι η άνοδος. Οτιδήποτε άλλο θα θεωρηθεί μεγάλη αποτυχία. Δεν είμαι υπεραισιόδοξος , αλλά οι μεταγραφικές κινήσεις που έγιναν , έδειξαν ότι οι προθέσεις της διοίκησης έχουν σαν στόχο την άνοδο στην Β’ Εθνική…
-Η προετοιμασία που πραγματοποιήθηκε στον Προφήτη Ηλία , πιστεύεις ότι θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα;
Παρόλο που ήταν αρκετά δύσκολη και επίπονη,όλα τα παιδιά γνωριστήκαμε μεταξύ μας κάτι που συμβάλλει θετικά σε μία ομάδα. Άλλωστε μόνο όταν υπάρξουν καλές σχέσεις μεταξύ των παικτών και το κλίμα είναι θετικό, υπάρχουν οι προοπτικές για μία χρονιά που θα έχει αποτελέσματα. Αν και τους περισσότερους τους γνώριζα από πριν είτε σαν συμπαίκτες είτε ως αντίπαλους , πιστεύω ότι έγινε καλή δουλειά στον Προφήτη Ηλία και σύντομα θα έχουμε και τα ανάλογα αποτελέσματα.
-Τι ήξερες πριν για τον Κολοσσό και για το νέο σου προπονητή;
Γνώριζα ότι προσπαθούσε να ανέβει αλλά δεν τα κατάφερνε. Τον κ. Παπάζογλου , τον ήξερα απ’ τον Παναθηναϊκό και θεωρώ ότι είναι άνθρωπος που του αρέσει η σκληρή δουλειά μέσα στο γήπεδο.
-Οι δικές σου φιλοδοξίες…
Σίγουρα…περνάνε μέσα απ’ την ομάδα. Αν καταφέρουμε και πραγματοποιήσουμε μία καλή χρονιά , τότε ο κάθε παίκτης θα έχει κέρδος απ’ την συνολική προσπάθεια. Θα κάνει καλό σε όλους μας…
-Για τον κόσμο της ομάδας…
Τον θέλουμε κοντά μας , αλλά αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Αν παίξουμε σύμφωνα με τις πραγματικές μας ικανότητες και αποδώσουμε καλό μπάσκετ, τότε είμαι βέβαιος ότι θα μας συμπαρασταθεί μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος.
-Τι γνωρίζεις για το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής;
Δεν ξέρω πολλά πράγματα…Και μόνο το γεγονός ότι ανεβαίνει μία ομάδα, είναι στοιχείο που το καθιστά αρκετά δύσκολο πρωτάθλημα. Δεν γνωρίζω τις υπόλοιπες ομάδες για να πω με σιγουριά τι θα γίνει. Είμαι αρκετά συγκρατημένος και αυτό που μπορώ να εγγυηθώ είναι ότι θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό για την ομάδα.
-Ποιους προπονητές έχεις ξεχωρίσει μέχρι στιγμής στην καριέρα σου;
Είχα την τύχη να συνεργαστώ με τρεις απ’ τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη. Τον Ντούσαν Ιβκοβιτς , τον Ντράγκαν Σάκοτα και τον Κώστα Πολίτη… Όμως θα ήθελα να ευχαριστήσω περισσότερο απ’ όλους τον Ανέστη Μελετιάδη που με έφερε στη Θεσσαλονίκη και με βοήθησε να βελτιωθώ σε όλους τους τομείς.
-Μια ευχή για το μέλλον…
Ελπίζω να πάνε όλα καλά , όπως τα έχει σχεδιάσει η διοίκηση και του χρόνου ο Κολοσσός να παίζει σε μεγαλύτερη κατηγορία…
*Εκείνη την ημέρα είχαμε πολλά πράγματα να πούμε, για τον μεγάλο Π.Α.Ο.Κ., για τη ζωή του, για τον ερχομό του στη Ρόδο, για τον Κολοσσό και τη Θεσσαλονίκη. Άλλωστε ποιος δεν θαύμαζα τον Π.Α.Ο.Κ. στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν τα πήρε όλα και έφτασε μία ανάσα και από το κύπελλο πρωταθλητριών. Η συνέντευξη ήταν στις 7 Σεπτεμβρίου 2001, 23 χρόνια. Μας στενοχώρησες ρε συ Γιώργο, θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη και νοσταλγία.
*Οι φωτογραφίες είναι από τη σεζόν 2001-02, όταν ο Κολοσσός πήρε τον τίτλο στη Γ' Εθνική και ξεκίνησε την ανηφόρα του για να φτάσει στο σημερινό... μέγεθος στα μεγάλα ''σαλόνια''. Ο Γιώργος Βαλαβανίδης με τη φανέλα Νο 12 στο ''Βενετόκλειο''....
Διακρίνονται από αριστερά προς τα δεξιά (όρθιοι) οι: Ηλίας Τσίντζας (6), Χρήστος Χερκελεντζής (15), Κλήμης Κοντομάρης (13), Γιώργος Βαλαβανίδης (12), Σωτήρης Κατούφας (14), Στάθης Βλαχοδήμος, Χρήστος Γκογκίδης (8) και καθιστοί από αριστερά οι: Γιώργος Νικηφορίδης (9), Θωμάς Μπελάγιας (11), Κέβιν Κοντός, Ισίδωρος Κουτσός (7), Σταύρος Παρδακάς, Παντελής Κουγιός (10), Αλέξανδρος Σαρίκας (5) και Ρούλης Αλμπάνης (4).
Μάκης Δούβαλης
