Ξάνθος Πάτμου, οι... Survivors του Αιγαίου!
Το ότι η Πάτμος είναι από τα πιο όμορφα και… σαγηνευτικά νησιά της Δωδεκανήσου, το έχουν διαπιστώσει με την πρώτη ματιά όσοι το έχουν επισκεφτεί. Ένα νησί, το οποίο από μόνο του σε… κερδίζει και σε ταξιδεύει αλλού. Η απαράμιλλη ομορφιά του, η ποιότητα των ανθρώπων του, η φινέτσα και η κοσμοπολιτική αύρα του είναι στοιχεία, που πλέον είναι γνωστά ανά το πανελλήνιο αλλά και σε όλο τον κόσμο. Το νησί της «Αποκάλυψης» όμως είναι και πάλι γνωστό για τους δικούς του… survivors. Όχι φυσικά όλα αυτά ψεύτικα και πρόσκαιρα πρότυπα που προσπαθεί να μας παρουσιάσει σαν ήρωες το… «κονσερβοκούτι», αλλά ανθρώπους που δίνουν και τη ψυχή τους για τον αθλητισμό, γιατί απλά τον… γουστάρουν. Και φυσικά καταλάβατε πολύ καλά ότι μιλάμε για το Ξάνθο Πάτμου, το πιο απομακρυσμένο μπασκετικό σωματείο της Δωδεκανήσου. Μιλάμε για ανθρώπους που παλεύουν κόντρα στα… στοιχεία της φύσης, στις ανύπαρκτες μπασκετικές αθλητικές υποδομές της Πάτμου, στο κρύο, στο χειμώνα και σε όλες τις αυτές τις συνθήκες που κάνουν δύσκολη τη ζωή τους. Ο Ξάνθος Πάτμου μετά από πολλά χρόνια αδράνειας, επέστρεψε στη μπασκετική… ζωή της Δωδεκανήσου και παλεύει με τα κύματα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά αυτό…
Η Μαρία Μαραβέλια και η Ειρήνη Καμπόσου μαζί με τους συνεργάτες τους είναι οι πραγματικοί… survivors και τα πραγματικά πρότυπα. Η μία συμπληρώνει την άλλη και μαζί έχουν δώσει ξανά ανάσα και ζωή στο μπασκετικό Ξάνθο Πάτμου, που συμμετείχε φέτος στα πρωταθλήματα νεανίδων και κορασίδων. Το 12sports βρέθηκε στην Πάτμο για λίγες μέρες και φυσικά έπραξε το αυτονόητο. Έκανε… αυτοψία στο ανοιχτό γήπεδο της Σκάλας και είδε σε τι συνθήκες αγωνίζεται ο Ξάνθος. Μιλήσαμε με όλους τους ανθρώπους, αφουγκραστήκαμε τις αγωνίες τους και τα προβλήματα τους. Ποιος είναι ο καημός τους; Δεν είναι δύσκολη η απάντηση… Ένα κλειστό γυμναστήριο, ένα κλειστό γήπεδο για να στεγάσει τα μπασκετικά όνειρα των νεαρών κοριτσιών και αγοριών, που έχουν δώσει και τη ψυχή τους για να μπορέσει να υπάρξει ξανά αυτή η ομάδα. Ακούγοντας λοιπόν τις ιστορίες τους και βλέποντας από κοντά το ανοιχτό γήπεδο της Σκάλας και τις δύσκολες (φανταζόμαστε…) συνθήκες που επικρατούν κυρίως το χειμώνα (δηλαδή στην αγωνιστική περίοδο) στο υπέροχο νησί της «Αποκάλυψης», διαπιστώσαμε ότι είναι κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη η κατασκευή ενός κλειστού γηπέδου (έστω και τέντας κ. δήμαρχε…).
Ο Ξάνθος Πάτμου αποτελεί σημείο αναφοράς για ένα ολόκληρο νησί και αν το ποδοσφαιρικό τμήμα έχει ένα νέο πολύ όμορφο γήπεδο με συνθετικό χλοοτάπητα, στο μπάσκετ τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Τι είδαμε; Θα σας τα πούμε όλα και θα τα δείτε και μέσα από το «φωτορεπορτάζ» του 12sports. Ένας κατηφορικός χωματόδρομος οδηγεί λοιπόν στο ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ το οποίο… σφύζει από ζωή. Από μικρά παιδιά, μέχρι γυναίκες και άνδρες… Όλοι στο γήπεδο, όλοι να χτυπήσουν μία μπάλα μπάσκετ. Όσον αφορά στην κερκίδα, ποια είπατε; Δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, ενώ το κορυφαίο ίσως γεγονός είναι η έλλειψη αποδυτηρίων. Τοποθετήθηκε ένας χώρος που με το ζόρι χωράει μέσα ένα άτομο και αυτό έγινε μετά το τέλος των πρωταθλημάτων. Και θα πείτε τώρα με το δίκιο σας, που άλλαζαν οι φιλοξενούμενες ομάδες; Έχουμε την απάντηση… Η ομάδα είχε φροντίσει να πάρει χορηγία από ένα διπλανό ξενοδοχείο, το οποίο παραχωρούσε σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ένα δωμάτιο για να μπορέσουν να αλλάξουν οι αθλήτριες από την Κω και την Κάλυμνο! Ναι, πολύ καλά διαβάσατε…
Θα έχετε ακούσει προφανώς αυτό που λένε ότι… ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει! Στην Πάτμο και τον Ξάνθο αυτό βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή και στα ταξίδια της ομάδας. Αν έχει μποφόρ η ομάδα δεν ταξιδεύει, αν ο καιρός είναι καλός, όλα βαίνουν… καλώς! Κι όλα αυτά μέχρι την τελευταία στιγμή. Βλέπετε η Μαρία και η Ειρήνη έχουν γίνει ταυτόσημες έννοιες με τα… μετεωρολογικά δελτία, αλλά είναι πάντα εκεί. Οι δυο τους υπήρξαν αθλήτριες του Ξάνθου Πάτμου τη δεκαετίας του 1980 και του 1990 και πονούν την αγαπημένη τους ομάδα. Και το εννοούμε αυτό; Ο στόχος τους για την επαναλειτουργία του συλλόγου, ήταν για να μεταφέρουν έστω και λίγο στα παιδιά τους, τις μαγικές εικόνες που έζησαν και οι ίδιες τις περασμένες δεκαετίες. Είναι η ψυχοθεραπεία τους, είναι ο τρόπος για να ξεφύγουν από τη ρουτίνα της καθημερινότητας. Και πάνω απ’ όλα παίζουν και οι ίδιες… Είναι μία παρέα με τα κορίτσια, δεν είναι μία επαγγελματική σχέση μίας προπονήτριας με μία αθλήτρια. Στην Πάτμο ο αθλητισμός είναι βγαλμένος από μία άλλη ρομαντική εποχή, μία εποχή που έζησαν οι παλαιότεροι. Τότε που δεν ένοιαζε κανένα παιδί, αν θα χτυπήσει στο τσιμέντο ή αν κάνει κρύο. Είναι όλοι και όλες εκεί, σε κάθε ραντεβού και τα δίνουν όλα για την ομάδα. Στο Ξάνθο ξέρουν ότι δεν μπορούν να πάρουν το πρωτάθλημα, αλλά κι τι έγινε; Η μαγεία του μπάσκετ υπερνικάει όλα τα εμπόδια και επειδή η όρεξη ανοίγει, φέτος ο Ξάνθος θα πάρει μέρος και στο εφηβικό πρωτάθλημα της Δωδεκανήσου.
ΔΗΜΑΡΧΕ ΦΤΙΑΞΕ ΕΝΑ ΓΗΠΕΔΟ!
Η Πάτμος είναι από τα πιο ποιοτικά και όμορφα νησιά της Δωδεκανήσου. Σε κερδίζει με την πρώτη ματιά. Με καλό και ποιοτικό τουρισμό (κι αυτό είναι επιβράβευση όλων των δημάρχων, των επιχειρηματιών και των κατοίκων του νησιού). Κύριε δήμαρχε, δεν ταιριάζει στο νησί αυτό και στην ομάδα του Ξάνθου Πάτμου να παίζει σε ένα ανοιχτό γήπεδο με… τρύπες (τις βλέπετε στις φωτογραφίες), με σπασμένα και επικίνδυνα κάγκελα για τα μικρά παιδιά και χωρίς κερκίδα. Έτσι δεν είναι; Δεν ταιριάζει, δεν αρμόζει όπως και να το κάνουμε. Ο δήμαρχος δεν είναι τυχαίος όμως… Ο κ. Γρηγόρης Στόικος έχει δείξει πλούσιο κοινωνικό έργο, αφού ανακαίνισε ολοκληρωτικά τα δύο σχολεία στα οποία διετέλεσε διευθυντής, ενώ παράλληλα επέδειξε πλούσια δραστηριότητα στις πολιτιστικές εκδηλώσεις τους. Το 1982, ίδρυσε στο σχολείο του Κάμπου τον Πρότυπο Παραγωγικό Συνεταιρισμό. Βραβεύτηκε δύο φορές από την ΠΑΣΕΓΕΣ και μία από το Υπουργείο Παιδείας για τον πρωτοποριακό τρόπο λειτουργίας του Ολοήμερου Σχολείου εκείνη την εποχή. Ως ανταποκριτής της ΕΡΑ Νοτίου Αιγαίου για 12 χρόνια, συνεργάστηκε με τοπικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και υπήρξε συντονιστής ζωντανών τηλεοπτικών εκπομπών. Όλα καλά μέχρι εδώ… Αγαπητέ κύριε δήμαρχε, έχω την εντύπωση ότι έφτασε η ώρα να κάνεις ένα όνειρο πολλών ανθρώπων πραγματικότητα. Έτσι δεν είναι; Άσε στην άκρη τις οποίες… πανάκριβες και εξωπραγματικές μελέτες και δώσε πνοή στον αθλητισμό της Πάτμου. Ένα κλειστό γυμναστήριο στο νησί σου, θα «απογειώσει» τον αθλητισμό και θα στείλει δεκάδες παιδιά στο γήπεδο. Δεν υπάρχουν κύριε δήμαρχε δεν μπορώ σ’ αυτές τις περιπτώσεις… Από σένα και τους συνεργάτες του, θα εξαρτηθεί η βιωσιμότητα του Ξάνθου Πάτμου τα επόμενα χρόνια και να είσαι σίγουρος γι’ αυτό. Έχεις το μαχαίρι, έχεις και το καρπούζι…
Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΙΚΗ…
Η προσπάθεια του Ξάνθου Πάτμου είναι ομαδική… Και μπορεί η Μαρία Μαραβέλια και η Ειρήνη Καμπόσου να είναι οι «ψυχές» του συλλόγου, ωστόσο πλαισιώνονται από μία σειρά ικανών συνεργατών, που αγαπούν το άθλημα και ξέρουν να δουλεύουν και να συνεργάζονται χωρίς κανένα προσωπικό όφελος με ανιδιοτέλεια και ευθύνη. Αυτοί είναι οι Σάκης Ελισαίου, Ελενη Μπαχά, Αλέξης Πουσουλίδης, Στέλιος Βλάχος, Δημήτρης Μπαχάς και Ιάκωβος Στράτας. Είναι αυτό που λένε η ισχύς εν τη ενώσει…
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΜΠΑΣΚΕΤ
Ποιος σας είπε ότι το μπάσκετ παίζεται μόνο το φθινόπωρο και το καλοκαίρι στο νησί της «Αποκάλυψης»; Το μπάσκετ συνεχίζεται στην Πάτμο και το καλοκαίρι… Μετά το απόλυτα επιτυχημένο τουρνουά 3 on 3, που διεξήχθη, σειρά θα πάρει το καθιερωμένο camp, στο οποίο κάθε χρόνο δίνει το «παρών» ο σπουδαίος Απόστολος Κόντος. Φέτος θα βοηθήσει τις προπονήτριες του Ιπποκράτη και ο τεχνικός του Διαγόρα Βασίλης Καλαποδάκης. Ο έμπειρος κόουτς θα βρίσκεται στην Πάτμο μέχρι το τέλος Αυγούστου και δέχθηκε πρόθυμα να στηρίξει την προσπάθεια του Ξάνθου αλλά και να κάνει προπονήσεις στα αγόρια και τα κορίτσια του συλλόγου, βοηθώντας έτσι με την εμπειρία και τις ικανότητες του.
ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ
Όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες, οι χορηγοί που στηρίζουν την προσπάθεια του μπασκετικού Ξάνθου είναι πολλοί. Οι επιχειρηματίες του νησιού στηρίζουν και με το παραπάνω τους… Survivors της Δωδεκανήσου και μπορείτε να δείτε όλους αυτούς που βοηθούν με ότι μπορούν τον Ξάνθο Πάτμου. Θα ήταν μεγάλη παράληψη να μην αναφερθούν όλοι αυτοί οι επαγγελματίες τους οποίους ο Ξάνθος ευχαριστεί για την προσφορά τους. Πρώτα απ’ όλους την κ. Σοφία Καφαντάρη με το FLOW CENTER MAKE MY DAY και το BENETOS RESTAURANT & TAPAS BAR που ήταν και οι μεγάλοι χορηγοί του τουρνουά.
Επίσης τους χορηγούς των ομάδων: ΜΠΑΧΑΣ Γ. ΓΟΝΙΔΑΚΗ Α. Ο.Ε. - ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΟΥΜΑΝΗΣ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΕΜΠΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ REAL ESTATE - ΕΣΤΙΑΤΟΡΕΙΟ ΠΑΝΤΕΛΗΣ -STELIOS CAFÉ GELATERIA - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΓΡΟΙΚΟΣ -ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙ- ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΜΕΛΤΕΜΙ - ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ -ΕΣΤΙΑΤΟΡΕΙΟ ΚΤΗΜΑ ΠΕΤΡΑ -ΜΑΣΤΡΟΠΕΤΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ -PATMOS RADIO 91 - CAFÉ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΝΑUTILUS-ΨΑΡΑΔΙΚΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ & ΝΟΜΙΚΗ ΠΟΥΛΙΕΖΟΥ- ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΛΟΖΑ - ΣΟΥΒΛΑΤΖΙΔΙΚΟ PITTA KONNE -ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΤΖΙΒΑΕΡΗ-ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ CHRIS-ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ ΑΛΩΝΙ
Kαι τους χορηγούς στα banner:
ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ ΠΕΤΡΙΝΟ –ROUGE PARFUMERIES ΠΑΠΠΑ ΣΠΕΡΑΝΤΖΑ – THALASSA FASHION ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΥΛΛΗ –ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΚΑΒΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ –ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΙΣ ΓΡΥΛΛΗΣ ΧΡΩΜΑΤΑ – ΧΑΣΚΟΥ ΕΛΕΝΗ ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΕΣ – ΡΟΥΧΑ ΑΞΕΣΟΥΑΡ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ – HAPPY FEAT ΠΑΙΔΙΚΑ –ΚΑΒΑ ΠΟΤΩΝ YADES –AB ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΑΧΑΣ – PIZZERIA KELARI ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ –PATMOS LOGIC SPEEDEX ΜΑΣΤΡΟΠΕΤΡΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ –ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ PATMOS CLUB-ANASTASIAS HAIR DESIGN ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΡΙΚΡΗ – A.ΜΠΑΧΑΣ ΧΡΩΜΑΤΑ ΣΙΔΗΡΙΚΑ –ΤΗΕΟ & GIORGIO KOYTOYZOY ΓΡΥΛΛΗ ΜΑΡΙΑ –ΚΡΙΚΡΗ ΓΙΑΝΝΗ ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΑΣ.
Ο Ξάνθος ευχαριστεί επίσης το ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΟΣΤΡΙΑ και τον Αντώνη Γαμπιέρη, καθώς και το ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΠΛΕΙΑΔΕΣ και τον Χρήστο Καμίτση για την προσφορά τους.
*Υ.Γ.: Συγκλονιστικοί άνθρωποι, συγκλονιστική φιλοξενία… Μαρία, Ειρήνη, Στέλιο (στο υπέροχο ζαχαροπλαστείο- πιτσαρία του έγιναν όλες οι συζητήσεις), Αλέξη, ένα τεράστιο ευχαριστώ μοιάζει πάρα πολύ λίγο και μικρό μπροστά σε αυτά που έζησα. Νιώθω ότι έμαθα πολλά πράγματα, γιατί εκτός από τον πρωταθλητισμό, τα τρόπαια και το «πρέπει» της νίκης (όπως συνηθίζουν τα περισσότερα σωματεία) ο αθλητισμός (ρε γαμώτο), πρέπει να κρύβει και τα συναισθήματα μίας άλλης εποχής, πιο ρομαντικής, πιο αγνής. Αυτής που έμαθαν οι παλαιότεροι, κι αυτής που διδάσκει αυτό το μικρό (αλλά τεράστιο σε ηθική αξία και συναισθήματα) σωματείο.
Μάκης Δούβαλης
