Ας μιλήσουμε για τον Ιπποκράτη...
Και κάπως έτσι, δυστυχώς έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος… Μία μεγάλη ομάδα, έφτασε στο τοπ επίπεδο και πλέον βάζει «λουκέτο» επιστρέφοντας από εκεί που άρχισε, από το απόλυτο μηδέν. Το χρονικό μίας προαναγγελθείσης διάλυσης, οι τίτλοι του τέλους «έπεσαν», για το γυναικείο τμήμα του Ιπποκράτη Κω, το οποίο όπως αναμενόταν δεν θα πάρει μέρος στην Α2 Κατηγορία και απέστειλε και επίσημα την παραίτηση της από την Ε.Ο.Κ.
Μία ομάδα που μας έκανε υπερήφανους για μία πενταετία και έφτασε να παίζει στο υψηλότερο σημείο του ελληνικού μπάσκετ δεν υπάρχει! Ο επίλογος γράφτηκε από την ίδια τη διοίκηση (ήταν επιλογή της να μην θέλει ουσιαστικά το γυναικείο τμήμα και φάνηκε από πέρσι) και έτσι τα Δωδεκάνησα έχασαν έναν από τους εκπροσώπους τους στις εθνικές κατηγορίες. Ήταν φανερό από πέρσι, ότι ο Ιπποκράτης δεν μπόρεσε να σηκώσει δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη και με επιστολή του, βάζει τους τίτλους τέλους σ' ένα τμήμα, το οποίο έγραψε με τα πιο χρυσά γράμματα την ιστορία του συλλόγου με παρουσία στην Α1 Κατηγορία και στο φάιναλ-φορ του κυπέλλου. Σε διάστημα πέντε περίπου ετών, το γυναικείο τμήμα του Ιπποκράτη ξύπνησε τις αναμνήσεις από τον τεράστιο Άτταλο και την Ε.Α.ΚΑ. και έγινε μακράν η πιο επιτυχημένη γυναικεία ομάδα που έπαιξε στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Ιπποκράτης Κω έπαιξε για τρία χρόνια στην Α1, τερμάτισε τέταρτος, κέρδισε τον Παναθηναϊκό και μάλιστα ήταν «παρών» στο φάιναλ-φορ του κυπέλλου Ελλάδας, που διοργάνωσε στην Κω. Ο Ιπποκράτης κατάφερε να συσπειρώσει τον κόσμο της Κω και το κλειστό γυμναστήριο του νησιού να γνωρίσει τεράστιες δόξες… Από την ομάδα πέρασαν σπουδαίες Ελληνίδες και ξένες αθλήτριες και πραγματικά η Κως θύμιζε μία… ''τρελή πολιτεία''. Τις στιγμές που έζησαν οι Κώοι φίλαθλοι δεν τις είχαν ξαναδεί στο παρελθόν ούτε από τους άνδρες, που είχαν φτάσει μέχρι τη Γ’ Εθνική.
Ήταν φανερό από πέρσι ότι η διοίκηση του Ιπποκράτη δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να έχει δύο ομάδες σε εθνικές κατηγορίες. Την ώρα που για το ανδρικό τμήμα πετάχτηκαν στον... κάδο των αχρήστων περισσότερα από 250.000 ευρώ, το γυναικείο με μία ακόμη καλή αθλήτρια (δηλαδή με 10.000 περίπου ευρώ) θα παρέμενε στην Α1, αλλά ήταν προφανές ότι αυτή ήταν η επιλογή αυτής της διοίκησης. Δικαίωμα φυσικά είναι της κάθε διοίκησης που θα δαπανήσει τα χρήματα, αλλά είναι κάπως οξύμωρο, αν αναλογιστεί κανείς πόσα χρήματα δαπανήθηκαν στο ανδρικό, το οποίο κατάφερε (περί κατορθώματος πρόκεται...) να τερματίσει πέμπτο στον 2ο όμιλο νότου, αν και είχε το μεγαλύτερο μπάτζετ και στους τέσσερις ομίλους. Τα προβλήματα που είχαν συσσωρευτεί ήταν πάρα πολλά για τα δεδομένα του συλλόγου, ο οποίος επέλεξε να ασχοληθεί περισσότερο με το ανδρικό τμήμα. Μάλιστα μέσα στο σύλλογο ξέσπασε και «εμφύλιος» πόλεμος, με αντίπαλα στρατόπεδα τον πρόεδρο του συλλόγου Στέφανο Χαρτοφύλη και την αθλήτρια και μέλος της διοικούσας επιτροπής Ελένη Δρεττάκη. Όπως και να έχει, αυτό που μετράει είναι ότι ο Ιπποκράτης ολοκλήρωσε έναν μεγάλο κύκλο και επιστρέφει από εκεί που ξεκίνησε, από τα τοπικά πρωταθλήματα. Η πορεία της ομάδας όλα αυτά τα χρόνια ήταν πραγματικά συγκλονιστική και άξια αναφοράς. Ο Ιπποκράτης μετά την επιτυχία του στα μπαράζ ανόδου, έμεινε για ένα χρόνο στην Α2 Κατηγορία και στη συνέχεια ανέβηκε στα μεγάλα «σαλόνια» του γυναικείου μπάσκετ. Η πορεία του ήταν συνεχώς ανοδική, οι χορηγίες… «έτρεχαν», ωστόσο ήταν φανερό ότι μέσα στην ίδια διοίκηση, είχαν δημιουργηθεί δύο «στρατόπεδα», κάτι το οποίο ουσιαστικά πλήρωσε η ομάδα. Ο όρος… διοικούσα επιτροπή σπάνια συναντάται σε υψηλό επίπεδο και ο Ιπποκράτης είχε χωριστεί σε ανδρικό και γυναικείο, με τις κόντρες να είναι σε ημερήσια βάση. Αυτό που έχει σημασία πάντως είναι ότι ο Ιπποκράτης πήρε το δρόμο της επιστροφής (φαινόταν από πέρσι) και πλέον μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να σηκώσει κεφάλι τουλάχιστον τα επόμενα χρόνια. Φυσικά και στο γυναικείο τμήμα έγιναν λάθη, πολλά λάθη εντός και εκτός γηπέδου. Όλα αυτά τα γράφουμε καλοπροαίρετα, ''διαβάζοντας'' τα γεγονότα και τις καταστάσεις που επικρατούσαν. Άλλωστε το μεγάλο πρόβλημα του Ιπποκράτη Κω εδώ και χρόνια ήταν η εσωστρέφεια. Τα τελευταία χρόνια οι πρόεδροι άλλαζαν σαν τα πουκάμισα (Χαρτοφύλης, Ζωγραφάκης, Δρόσος Δ., Δρόσος Γ., Γερογιάννης, Μαντούκος), με ότι συνεπάγεται αυτό. Μακάρι, αυτοί που ευθύνονται για τη διάλυση του γυναικείου τμήματος ή τα υπέρογκα ποσά που δαπανήθηκαν πέρσι για το ανδρικό τμήμα, να έμαθαν από τα λάθη τους και η ομάδα- που αποτελεί τεράστιο κεφάλαιο για το δωδεκανησιακό μπάσκετ- να προχωρήσει ενωμένη και έτοιμη να ανοίξει τα φτερά της. Μακάρι...
